vrijdag 9 juli 2010
Door: Henk Steenhuis
Categorie: Opinie
Ah, eindelijk eens iemand die zich niet voetstoots aansluit bij de heersende mening, we hebben het over Brian Phillips op de webkrant Slate.
Net als veel andere voetbalschrijvers had ik een grote liefde voor het Nederlandse voetbal, zo schrijft hij. Zoveel stijl, zoveel gratie, tactische innovaties - het Nederlandse voetbal was jarenlang iets bijzonders en iemand met normale romantische eigenschappen was hier bepaald niet ongevoelig voor. En dat dit soort voetbal in schoonheid stierf, ach dat hoorde erbij - natuurlijk werd je zo nooit wereldkampioen.
Wat je nu ziet, is in totale tegenspraak met wat het ooit is geweest. De balartiesten hebben plaatsgemaakt voor fantasieloze spelers en blijkbaar is er nu een coach de baas, Bert van Marwijk, die er streng op toeziet dat al dat moois van de voetbalmat is verdwenen.
Phillips hoopt dan Nederland zondag flink de zak krijgt en daar sluiten we ons van harte bij aan. Gelukkig stipt hij ook nog even het ongelooflijk smerige spel aan van Mark van Bommel - een soort gangster wiens vuile acties hier veel te veel met de mantel der liefde worden bedekt, maar ja, dat krijg je als uitdrukkingen als 'alleen het resultaat telt' de boventoon gaan voeren.
Enfin, zondag volgt de afrekening - we kunnen niet wachten.
Bron: Slate
Reacties (7)
Ach wat zijn ze ( Brain en Henkie) weer lekker negatief. Jongens ga nou niet zitten te zeiken dat het voetbal van Nederland niet het voetbal is wat we "normaal" te zien krijgen en daarmee alles af serveren. Ik vind dat we dit jaar ( als we het halen) best een keer kampioen op z'n duits of italiaans mogen worden en de toerooien hierna maar weer de kunstjes laten zien die er voor zorgen dat we eruit worden geknikkerd in de kwart of halve finale. Want ik hoop dat er nog steeds zoiets bestaat als "drie maal is scheepsrecht " , gr P.v.Herwijnen, kerkdriel.
Geplaatst op: zaterdag 10 juli 2010 | Door: P. v. Herwijnen
Een provocatie van het zuiverste water, dit artikel.
Niets meer, niets minder.
Doet me denken aan de vrouw die haar echtgenoot na lang zeuren zover krijgt om een ander bankstel te nemen ( het staat er al weer vijf jaar ) terwijl hij in z'n hele leven nog nooit zo lekker gezeten heeft. Het nieuwe bankstel komt maar het zit voor geen meter vindt hij. Als de vrouw heel eerlijk diep in haar hart kijkt, moet ze hem gelijk geven, maar ze sterft liever dan om dat toe te geven. Als hij moppert, is haar enige verweer: ja, maar het staat toch veel mooier, vind je ook niet?
Ook geldt voor de ontwerpers van nieuwe producten: "form follows function".
Wat de schrijver (B. Phillips) trouwens zegt over de methoden van Mark van Bommel, deze voetballer is met z'n streken een heel kleine jongen vergeleken met al die generaties voetballers sinds de jaren '60 uit de zuidelijke landen van Europa.
Geplaatst op: zaterdag 10 juli 2010 | Door: jeewee
Weggewikt door de
redactie.
Geplaatst op: dinsdag 7 september 2010 | Door: yueyan
Weggewikt door de
redactie.
Geplaatst op: dinsdag 7 september 2010 | Door: yueyan
Weggewikt door de
redactie.
Geplaatst op: dinsdag 7 september 2010 | Door: yueyan
Weggewikt door de
redactie.
Geplaatst op: dinsdag 7 september 2010 | Door: yueyan
Weggewikt door de
redactie.
Geplaatst op: dinsdag 7 september 2010 | Door: yueyan
Reageren