ZATERDAG 26 MEI 2012

Enig nadeel: niet scheiden betekent ook niet hertrouwen.
Maar ieder nadeel hep z'n voordeel, voor de kinderen dan, want die stiefmoeders kunnen het toch niet goed doen.

---

---

Ik las laatst een verhaal van een stel dat getrouwd was, maar niet samenwoonde ... hij woont in Rotterdam en zij in Amsterdam ... (of andersom). Ze zijn rond de 40 en hebben geen kinderen/kinderwens. Ik vond het een apart verhaal, maar positief: waarom jezelf in een keurslijf dwingen dat niet bij je past?

---

---

Eigenlijk is dat een prachtige eindzin-met een grote ervaring.Het heeft alles met inlevingsvermogen en niets met onwil te maken.Maar toch komt dat apart wonen over als een uitkomst voor de onmacht.Twee persoonlijkheden, die graag hun eigen weg kiezen, brengen zo in ieder geval begrip op voor elkaar.Het lijkt me wel moeilijk, als éen van de twee slachtoffer wordt, omdat die niet op hetzelfde niveau leeft. Dat gaat gepaard met onbegrip en gebeuk op de deuren.Voor dat soort relaties moet je oppassen.Maar het ergste is wel als een van de twee intelligenten onverwachts een nòg betere toekomst ziet.Eigenlijk kun je voor alle zekerheid beter niet trouwen,dan is het gemakkelijker om dat soort gebeurtenissen achter je te laten.Liefde heeft geen eeuwig leven-begrip en inleving wel.

---

---

In dit artikel lijken de kinderen niet geraadpleegd te zijn. Die krijgen wel een grote last op hun schouders als hun ouders omwille van ... ja van wat? niet scheiden maar ver van elkaar af wonen.

En als er geen andere partner mag komen, dan kan je de ander ook nog eens chanteren.

Over welke rijkdom gaat het bij niet-scheiden? Waarschijnlijk heeft de man het grote huis (hij heeft carrière gemaakt) en zit de vrouw met kinderen een een sociale huurwoning.

Doorgaans werkt het goed als de ouders uit elkaar gaan, maar als co-ouders dicht bij elkaar blijven wonen. Dan kunnen de kinderen -als ze dat willen- in hun eigen buurt afwisselend bij hun beide ouders (ev. met nieuwe partners)wonen.

---

---

Wat hebben mensen aan een artikel waarin we moeten geloven dat een amicale non-scheiding mogelijk is, want Warren Buffett, een van de rijkste mensen op aarde, lukt het ook? Met veertig miljard dollar op zak lukt alles. Normale miljardairs hebben veel meer vrouwen, en leukere ook.

---

---

Aan Goudje-

Natuurlijk dacht ik aan de kinderen. Maar dat was voor mij zó vanzelfsprekent dat ik het niet ter sprake bracht. Juist eerder die "woon maar een beetje verder", relatie, of liever-mogelijkheid, biedt meer houvast voor de kinderen dan een formele en absolute scheiding. Ze hebben twee huizen waar ze in terecht kunnen, en beleven nooit meer de eventueele ruzies. Dat alleen is al een pré.Maar het blijft een teloorgang voor de kinderen. Het is niet zoals het zou moeten zijn-allicht niet. Maar alles is beter dan zo'n zure scheiding, dat moet je toch ook toegeven. Toch zie ik voor de kinderen nog liever een ongemakkelijk huwlijk dan alle andere mogelijkheden. Scheiden doe je alleen als het echt niet anders kan.Trouwens-financieel is het ook niet alles.Er komt meestal een extra druk op vaders.( en wat dacht je van moeders).

---

---

@ Suzan
Ik begrijp niet goed waarom de scheiding met alle geweld vermeden zou moeten worden. Ik kan me voorstellen dat je niet scheidt, doch iets verder van elkaar vandaan gaat wonen als je wel van elkaar houdt, maar niet constant bij elkaar wilt/kunt zijn.

In andere situaties zou ik liever een nieuwe start willen maken (dus scheiden). Ik zou me alleen sterk willen maken voor goed co-ouderschap. Wel kan het goed zijn om daarbij goed uit te zoeken hoe je juridische bijstand krijgt en geen melkkoe wordt van de advocaten. Ook een advocaat delen met je ex-partner is riskant. Mannen zijn soms wat handiger om het kapitaal op hun naam binnen te halen.

Om (achteraf bezien) liever niet begonnen te zijn aan een huwelijk... Het lijkt zo krampachtig.

Ik vind reageren wel moeilijker worden, omdat het uw eigen ervaring en keuze is. Die wil ik uiteraard respecteren.

---

---

@ Suzan: Ik ben (in het belang van de kinderen) geen voorstander van een 'ongemakkelijk huwelijk'. Als je geen kinderen hebt, kun je rustig langs elkaar heen leven, helemaal opgaan in je werk, .... Juist kinderen zijn heel gevoelig voor sfeer, hebben een 6e zintuig voor onderhuidse conflicten, ...

Ik ben zelf het kind van ouders die 'bij elkaar bleven voor de kinderen' en dat kan ik niemand aanbevelen.

---

---

Je kunt, uiteindelijk, een slecht huwelijk hebben, maar wel een goede scheiding! Dat betekent dat je, niet alleen terwille van je kinderen maar ook voor jezelf, op een kalme, weloverwogen manier uit elkaar gaat met respect voor elkaar en voor je kinderen en dat je de omgang met de kinderen niet als wapen in de strijd gebruikt. Dan kun je zelfs nog bij elkaar over de vloer blijven komen op de verjaardagen van de kinderen of met Sinterklaas e.d., zolang dat uitkomt. Dat is uiteindelijk te verkiezen boven het bij elkaar blijven vanwege de kinderen en aan diezelfde kinderen een heel slecht voorbeeld geven van het huwelijk, waarin toch liefde als belangrijkste bindmiddel bovenaan moet staan...

---

---

Ieder heeft over dit onderwerp zijn eigen visie. En dat komt inderdaad over door eigen ervaringen. Ik neem dus echt het recht niet in handen om te oordelen. Dat wil ik niet en het gaat ook niet. Ik heb respect voor u allen en ook voor uw mening. Ik wens U succes in moeilijkheden, of sterkte. Ik leef met iedereen mee in een rotsituatie. Het is nooit gewild en daarom zo triest.
En dan is iedere goede uitweg de moeite waard.

---

---

Sluit ik me bij aan, blij dat er ook eens een beschaafde discussie wordt gevoerd op Welingelichte Kringen...

---

---

Weggewikt door de redactie.

---

---

Weggewikt door de redactie.

---

---

Weggewikt door de redactie.

---

---

Om te kunnen reageren moet u zich eerst hier registeren.
Reacties die niet voldoen aan de huisregels worden verwijderd.

Uw reactie

Wachtwoord   

Vink aan als u niet wilt dat uw emailadres gepubliceerd wordt