Een ongeveer veertigjarige man die op Simon Carmiggelt leek, zat op zijn terrasstoel als een per ongeluk achtergelaten regenjas. Tegenover hem zat een jong meisje dat hij waarschijnlijk had omgekocht met juwelen, reisjes naar Parijs en een gloednieuwe Suzuki, al meende hij waarschijnlijk zelf dat het zijn gevoel voor humor was waar het meisje om vergat te lachen.

Het meisje legde hem iets uit: ''Kijk, die Roemer gedraagt zich nu als informateur en hij probeert daarmee een schisma binnen het CDA te bewerkstelligen.''

''Ach kindje," zei de man met een mistroostige glimlach, "maak je toch niet druk om die politiek.''

''En weet je,'' ging het meisje gewoon door, ''ik lach me een breuk om die Cohen. Wat een strategische blunder heeft die begaan. Volkomen terecht dat én Rutte én Wilders hem onder de neus wreven dat met name hij de oorzaak is van dit rechtse kabinet.''

Lees verder in Het Parool