In Frankrijk, Denemarken en Polen, kan chemische castratie worden opgelegd aan verkrachters en andere zedendelinquenten, maar in België gebeurt het alleen op vrijwillge basis. Sinds 1 september 2009 hoeft de Belgische zedendelinquent niet meer alleen op te draaien voor de kosten ervan. In vier maanden tijd (september-december 2009), lieten zeven mensen zich behandelen op kosten van het RIZIV, de verplichte verzekeing in België. Inmiddels zijn het er een tiental.

Eerst wordt de patiënt onderworpen aan een batterij tests. De behandeling zelf bestaat uit driemaandelijkse injecties. De eerste fase vindt plaats in de gevangenis, omdat het een gevaarlijke periode is. Dan treedt namelijk het tegenovergestelde effect op: hyperseksualiteit. Daarom wordt tegelijkertijd een rustgevend middel toegediend. Als de behandeling wordt onderbroken, is ze niet langer effectief en krijgt de patiënt zijn seksuele drang terug, wel aanzienlijk verminderd door de behandeling, maar nooit tot nul gereduceerd.

In Nederland staan tbs-instellingen zeer kritisch tegenover het voorschrijven van libidoremmers. De Raad voor Strafrechts-toepassing en Jeugdbescherming, een adviesorgaan van de overheid, stelt dat behandelaars hun patiënten ‘een mogelijkheid voor goede zorg’ onthouden en zo hun verlofkansen verkleinen (Volkskrant, 7 mei 2010).

Bron: Dernière Heure

Tags:

Meer berichten met de tag chemische castratie:

Chemische castratie steeds frequenter in België