Nog één keer Lubbers. En dan is het mooi geweest.

Vier weken geleden stelde hij als informateur – buiten zijn opdracht – voor ook over een minderheidskabinet van VVD en CDA, gedoogd door de PVV, te overleggen. Dat overleg verliep voorspoedig. De drie partijen wilden verder inhoudelijk onderhandelen onder leiding van een nieuwe informateur. Het staatshoofd benoemde op hun voorstel Opstelten in die functie.

Vanaf het begin speelde Lubbers zijn eigen spel. Eerst schoof hij zichzelf naar voren als informateur. Daarna aanvaardde hij een opdracht waaraan hij zich niet hield. Zeker is nú dat hij zo’n kabinet, waar thans aan gewerkt wordt, niet echt wilde. Hij maakte een mistaxatie. En hij was woedend dat hij door Rutte, Wilders en Verhagen als informateur buitenboord werd gezet. Dat is de harde en simpele verklaring voor Lubbers’ actie vorige week.

Brieven schrijven, die uiteraard uitlekten, waarmee hij een dolk in de rug van zijn ‘politieke vriend’ Verhagen probeerde te zetten.

In een gerenommeerd ochtendblad las ik dat die brieven van Lubbers een ‘noodkreet’ waren en dat informateur Lubbers ‘als legitimatie door Verhagen is gebruikt om met goed fatsoen de besprekingen te beginnen’.

Dat is geen goede observatie. Lubbers’ actie is geen noodkreet maar een bewuste poging met grof geweld deze coalitie onmogelijk te maken.

Lees verder in De Pers