ZATERDAG 26 MEI 2012

Ik hou niet zo van de Nederlandse boeken en films. Het verhaal is altijd hetzelfde: domme mensen kunnen niet omgaan met hun eigen lusten en decadentie en gaan daaraan te onder. Om het flinterdunne, keukenromannetjes-achtige verhaal te verhullen wordt er vervolgens een hoop seks ingestopt. De personages zijn meestal ook niet om over naar huis te schrijven: het zijn meestal irritante, domme types waar je niet mee kunt sympathiseren. Nederlandse schrijvers en regisseurs zijn over het algemeen vieze oude mannetjes die geen originele verhalen kunnen bedenken.

Niet dat er geen bagger uit andere landen komt, maar die lofzang op Nederlands werk begrijp ik gewoon niet. Ik zit echt niet te wachten op het zoveelste tietenboek van Grunberg of Giphart of de zoveelste tietenfilm van Verhoeven.

---

---

Ik houd niet zo van Nederlandse critici en recensenten. Het verhaal is altijd hetzelfde: gefrustreerde mensen die niet om kunnen gaan met hun gebrek aan talent en daaraan ten onder gaan. Om hun verzuurde discours te verhullen doen ze een beroep op clichê's, stoplappen en gemeenplaatsen.
De argumenten zij ook niet om over naar huis te schrijven: het zijn meestal irritante, domme projecties waar je niet mee kunt sympathiseren.

---

---

Weggewikt door de redactie.

---

---

Ach ja, de "legendarische" winkel van Shakespeare & Co. Het is een gribus, met als Unique Selling Position dat Amerikaanse studenten er tijdens hun springbreak een ex van "On the Road" kunnen kopen en in een uitgezakte fauteuil een dutje kunnen doen. Verder stinkt het er naar vermolmd papier van oude onverkochte boeken die andere rugzakkers hebben achtergelaten, en als je per ongeluk tegen de eigenaar (of misschien de vorige eigenaar) zegt dat je iets met het geschreven woord hebt uit te staan, biedt hij je meteen kwijlend een slaapplaats aan, zoals mij honderd jaar geleden overkwam. Er zijn zoveel leuke boekwinkels ietsje dieper de Rive Gauche in, maar Shakespeare & Co is gericht op het type USA rugzaktoerist dat echt niet uit zicht van de moederborst van de Notre Dame kan geraken, want o jee, daar spreken ze Fransch.

---

---

Ik ben het eens met het comment van Jan. Verschrikkelijk platvoers zijn de Hollanders altijd (boeken en films). Zo'n vrouw als Heleen van Royen (de gelukkige huisvrouw) die opschepte dat ze met vele mannen het bed deelde en een psychiatrische ziekte heeft, is in Nederland heel populair als schrijfster, en zou in het dorp waar ik woon gewoon opgesloten worden door een psychiater, die z'n lusten op haar zou botvieren.

---

---

Er klinkt erg veel afgunst uit je reactie Juriste.

---

---

Ach volgens mij zeiden dat ook bij het verschijnen van ''Ik, Jan Cremer''... Het is niet mijn smaak maar net als Kluun verkoopt het blijkbaar.

Iedere tijd heeft zijn boeken die door velen als smakeloos worden gezien maar blijkbaar een grens opzoeken waardoor het verkoopt. Zo passen die boeken van Heleen misschien wel goed in deze tijd van de vrijgevochten, onafhankelijke vrouw.

---

---

Afgunst? Ik houd niet van vrouwenpraat.

---

---

Hella Haasse, Charlotte Mutsaers, Han Voskuil, Simon Vestdijk, Harry Mulisch en de Persiche Nederlander Kader Abdolah hebben ook prachtige thema´s van het leven aangekaart. En Joe Speedboat was een prachtig boek omdat de schrijver Wieringa een kind ook als kind liet denken. Er kwamen prachtige metaforen voorbij, die vooral binnen de kinderwereld thuis hoorden.

---

---

@Jan

Had het zelf niet beter kunnen verwoorden.

---

---

Weggewikt door de redactie.

---

---

Om te kunnen reageren moet u zich eerst hier registeren.
Reacties die niet voldoen aan de huisregels worden verwijderd.

Uw reactie

Wachtwoord   

Vink aan als u niet wilt dat uw emailadres gepubliceerd wordt