Een vrouw als informateur voorkomt veel gedoe. Dit was de inleidende zin voor het artikel ’Vrouwenterreur’ van Karin Melis, afgelopen weekeinde in Letter & Geest.

In dit lezenswaardige essay vraagt Melis zich af of de lof voor vrouwelijke eigenschappen (met meer vrouwen in alle structuren van de samenleving zou onze maatschappij er aangenamer uitzien) niet geïdealiseerd wordt: „Wat me hier in opvalt en irriteert, is dat al die genoemde vrouwelijke eigenschappen zo positief geduid worden.

”Als ik mijn eigen bescheiden leven in een oogopslag overzie, lijkt het me niet vanzelfsprekend dat de vrouwelijke impact hierin altijd een positief effect heeft gesorteerd. Zowel in het gezin als in de familie, alsook in de kennis- en werkkringen of in het liefdesleven, heben vrouwen regelmatig garant gestaan voor instabiliteit. Moederlief bijvoorbeeld was absoluut met empathie en zachtaardigheid behept, en ik was en ben nog steeds dol op haar.

Dit neemt niet weg dat haar grilligheid, prikkelbaarheid en rigiditeit in geval van conflicten ons gezin meer dan eens op de rand van faillissement heeft gebracht. Dat de finale crash na ettelijke crisissen niet heeft plaatsgevonden, was vooral aan mijn vader te danken. Met een geduld en een begrip die nu voor vrouwelijke eigenschappen doorgaan, wist hij telkens weer onze huistornado naar rustige oevers te leiden.

Lees verder in Trouw