ZATERDAG 26 MEI 2012

Eigenlijk precies het tegenovergestelde van Nederland. Hier worden we gegijzeld door de onrendabelen.

---

---

@Frank:
Buiten de hypotheekrente aftrek bedoel je.

---

---

Frank denkt dat hij rendabeler is dan de vuilnisman en de loodgieter omdat hij of zijn pappa meer centjes verdient. Hoe meer geld je verdient des te waardevoller ben je als mens. De bank is Frank kerk.

---

---

probleem is dat politici over het algemeen, en zeker in de VS, zelf ook rijk zijn :)

en Frank, naar mijn inziens worden we gegijzeld door dom volk, niet specifiek arm volk.

---

---

"Rijke mensen weten feilloos hoe ze hun zin moeten krijgen - daar kunt u echt nog veel van leren."

1) Daarom zijn ze rijk
2) Hier is het andersom. Er is een hele groepering (PvdA, D'66, GL, SP, PvdD) die tegen een persoonlijk inkomen van minimaal 160.000,- per jaar+chauffeur+auto+onkostenvergoeding (dus die 160k is zakgeld) opwerpt om de belangen van de mensen zonder opleiding en carrière te behartigen. Dit ten nadele van mensen die zich rot werken, overuren maken, risico's nemen en zich te pletter gestudeerd hebben.

---

---

Wanneer je dagelijks eten drinken warmte met een eigen dak boven je hoofd,dan ben je rijk,en met gezondheid erbij,ben je schatrijk.
Uiteindelijk kom je met niets,dus wat wil je dan.

---

---

Het probleem is veelal dat al die ontevreden rijke patsertjes dat geld niet hebben verdiend door zich rot te werken, overuren te maken, risico's te nemen en zich te pletter te studeren. Kwestie van ristelen en erven. Niets eigen verdienste, niks eigen initaitief.

---

---

@Jasper: Zelf na aftrek hypotheekrente betalen de hoogste inkomens nog veruit het meeste belasting.
@Gerard: Ik ben niet rendabeler dan de vuilisman, maar wel rendabeler dan iemand die met een uitkering thuiszit en eigenlijk best zou kunnen werken.
@JS: dom en arm hebben vaak wel een relatie met elkaar. Veel mensen hebben gewoon niet begrepen hoe de samenleving in elkaar zit. Ze zitten overal, zelfs in mijn eigen familie. De lijfspreuk van deze mensen is: "als de overheid wil dat ik ga werken, dan moet de overheid maar voor een baan zorgen". Ja, en het dan gek vinden dat je voor behoud van je bijstandsuitkering kaartjes moet verkopen bij de gemeentelijke fietsenstalling.

Ik ben 40 jaar en geboren en getogen in dit land en heb inmiddels genoeg levenservaring om te zien welke kansen er voor iedereen voorbij komen en hoeveel mensen die kansen niet grijpen.

De onrendabelen waarop ik met name doel die Nederland gijzelen zijn mensen zoals die vrouw die zich een week voor de laatste verkiezingen uitgebreid uithuilend liet filmen voor netwerk vanwege de dreigende kortingen op al haar toeslagen en uitkering. Deze vrouw mankeerde niets, had drie opgeschoten kinderen waarvoor ze ook geen 24 uur per dag thuis hoeft te zijn en had makkelijk kunnen werken. Dan ben je van niemand afhankelijk.

---

---

@W. Visser

Er zijn nog altijd mensen die geloven dat rijkdom daadwerkelijk afhangt van hard werken: "als iemand die modaal verdient 40 uur per week werkt, dan zal een miljonair wel 400 uur per week werken" is de gedachte daarachter, totaal belachelijk natuurlijk, maar ach, wat doe je eraan?

---

---

Kortom nederland is ultra links Gelukkig zijn we wakker geworden en schuiven we zoals veel landen in europa meer naar de rechter kant

---

---

@Jan: natuurlijk moet je hard werken om miljonair te worden. Hard werken is echter geen garantie. Niet hard werken is wel een garantie om geen miljonair te worden.

In mijn omgeving zijn twee mensen op eigen kracht erg rijk geworden (>>miljoen). Een paar lessen van die mensen:
- hard werken
- als je voor een baas werkt wordt je nooit rijk, alleen jouw baas, begin dus voor jezelf
- ga zorgvuldig met je geld om. De oudste van deze twee heeft pas op zijn 65ste voor de eerste keer een nieuwe auto gekocht. Hij heeft zijn geld altijd gestoken in zaken die meer waard werden. Auto's vallen daar zeker niet onder.
- bouw een bedrijf op, neem mensen aan en laat hen voor jou werken (zie stap 2)

---

---

Hard werken en rijk worden? Lekker dom. Uiteindelijk zijn we allemaal voor de wormen.

Succes, Ben

---

---

"@Jan: natuurlijk moet je hard werken om miljonair te worden. Hard werken is echter geen garantie. Niet hard werken is wel een garantie om geen miljonair te worden."

Werkt een bankier of directeur harder dan een bejaardenverzorger, of stratenmaker? Doet hij gevaarlijker werk dan een soldaat aan de frontlinie? Heeft hij een moeilijkere en langere opleiding (uiteraard betaald door de belastingbetaler) gedaan dan een natuurkundige? Heeft hij meer verantwoordelijkheid dan een brandweercommandant, of een scheepskapitein in de buurt van Somalie?

4x nee. Hij heeft wel veel geluk gehad met de markt en zijn vrienden en misschien zijn ouders en hij moet ook beseffen dat niet iedereen bankier of directeur kan zijn omdat dan niemand zijn voedsel verbouwt, zijn kinderen lesgeeft of zijn waterleiding repareert.

Staat zijn rijkdom in verhouding met geleverde prestaties tijdens zijn leven? Nee, absoluut niet, nogmaals, hij heeft veel geluk gehad, dat beseft hij ook wel wanneer hij denkt aan al die anderen die samen met hem begonnen maar het niet haalden door dikke pech. Toch laat de overheid hem gewoon een groot deel van zijn rijkdommen houden, zijn geluk loont nog altijd omdat hij nadat de belastingdienst is langsgeweest nog steeds rijker is dan de meeste andere mensen die vergelijkbare prestaties hebben geleverd. Oftewel, wat zeur je nog als je al rijk bent? Kijk, als je geluk echt kon afdwingen (dat kan niet, maar het is leuk om achteraf te zeggen) en rijke mensen echt aantoonbaar harder studeerden en werkten dan zou ik wel begrijpen dat ze bv. een vlaktaks willen, maar de werkelijkheid is anders.

---

---

@Jan: ik zie dat je eigenlijk maar twee beroepsgroepen kent: bankiets(directeuren) en de overige beroepsgroepen (die zielig zijn) en dat je niet kan verklaren waarom een stratenmaker, die per slot van rekening op een dag meer calorien verbrandt dan een bankier daar minder voor wordt betaald.

Er zijn natuurlijk veel meer beroepsgroepen met een oneindige variatie aan beloning, afhankelijk van de competenties die bij een beroep horen.

Misschien moet je eens een voorbeeld onder 1 dak bekijken: een ziekenhuis. Daar heb je bijvoorbeeld schoonmakers, verpleegkundigen en chirurgen. Schoonmaker (met alle respect) kan ik vandaag nog worden. Verpleegkundige zal me al iets meer tijd kosten en die chirurg heeft waarschijnlijk tot na zijn 30e moeten studeren, sappelen en kutdiensten draaien om zich ergens voor een opleidingsplaats binnen te slijmen voordat hij zelfstandig zijn beroep mag uitoefenen. Het salaris van deze beroepsgroepen loopt precies in deze volgorde: de schoonmaker verdient het minste, de chirurg het meeste.

Dat heeft alles te maken met de competenties, vaardigheden, kennis en verantwoordelijk die mensen nodig hebben of kunnen dragen om een bepaald beroep uit te kunnen oefenen.

---

---

@Frank

Ik heb nooit gezegd dat ik tegen inkomensverschillen ben, zeker niet als je daadwerkelijk meer moet doen voor je opleiding of het werk zelf. Ik heb alleen gezegd dat de proporties zoek zijn: de chirurg verdient 4 of meer maal zoveel als de verpleger, hij heeft wel meer moeten studeren, maar niet 4 keer zoveel. De belastingen nivelleren dit een beetje, maar zeker niet volledig (dat zou me ook wel iets te ver gaan) en dat vind ik best een goede zaak. Vooral als je je niet meer beperkt tot 1 dak begin je erg grote verschillen te zien die niet kunnen worden verklaard door verschil in opleiding of arbeidsomstandigheden, maar puur door de markt komen, dat heet geluk hebben. Er zijn beroepen die moeilijk/zwaar zijn met zware opleidingen maar geen mogelijkheid tot rijkdom bieden, veel van deze beroepen zijn evenwel zeer hard nodig voor de maatschappij dus het kan niet zo zijn dat deze mensen in de kou komen te staan omdat de rijkeren bv. de prijzen van goederen en diensten omhoog stuwen, dan kun je oftewel de minmumlonen flink omhoog gooien waardoor de rijken meer betalen voor hun goederen en diensten (zij consumeren het meest) oftewel belasting invoeren, maar dat kost de rijken ook geld.

---

---

@Jan: in jouw verhaal mis ik de verantwoordelijkheid die bepaalde beroepen met zich meebrengen. Om in ziekenhuistermen te blijven: de chirurg mag op het matje komen als er onder zijn handen iemand overlijdt. Niet de OK assistent.

Daarnaast zit er uiteraard ook verschil in beloning tussen beroepsgroepen omdat het ene kunstje nou eenmaal meer oplevert dan het andere. Als jij een dienst kan leveren die jouw klant heel veel geld op levert dan kun je daar meer munt uit slaan dan wanneer je iets doet waar niemand op zit te wachten.

---

---

@Frank

De commandant van Task Force Uruzgan (verantwoordelijk voor 1400 militairen tienduizenden burgers in de omgeving) was een kolonel, kolonels verdienen maximaal 7000 euro per maand, minder dan menig chirurg. Had hij minder verantwoordelijkheid dan een chirurg?

Ik weet niet wat een kapitein van een vrachtschip verdient maar het zal wel minder zijn dan een chirurg, toch is hij/zij verantwoordelijk voor 20-30 levens, vooral wanner ze in de buurt van Oostelijk-Afrika varen.

Kijk, verschil mag er zijn, maar ik snap niet waarom mensen niet doorhebben dat de verschillen excessief zijn (waar de belasting slechts een klein beetje verschil op maakt) en vooral door de markt en het verleden komen, niet door een afweging te maken van verantwoordelijkheid/opleiding/gevaar, etc.. dat bij een beroep hoort. Artsen en chirurgen verdienen niet veel omdat hun beroep zoveel verantwoordelijkheid draagt of hun opleiding zo zwaar is, ze verdienen veel omdat ze speciaal waren voor het onderwijs toegankelijk werd voor mensen van gewone komaf. Arts zijn was erg prestigieus en er waren weinig artsen, daardoor konden artsen vragen wat ze wilden voor hun schaarse diensten, daardoor accepteert nu nog iedereen het idee dat artsen schaars en duur horen te zijn en willen we er niet teveel tegelijk opleiden, bij andere beroepen gaan de lonen gewoon omlaag als er meer werkzoekenden zijn, maar dat is bij artsen ondenkbaar, hoewel het heel goed mogelijk is dat een ziekenhuis beter functioneert met meer artsen die ieder iets minder verdienen. Voor advocaten geldt precies hetzelfde verhaal. Militairen hebben de pech dat er altijd veel van hen zijn geweest en dat ook mensen van gewone komaf militair konden worden, dus dat beroep heeft geen status en de beloningen voor het zware. extreem gevaarlijke werk met soms zware opleidingen (piloot, commando) zijn daarom klein. Wetenschappers zijn een te recente groep om status te hebben opgebouwd, hun extreem zware, lange opleidingen worden dus ook niet erkend met grote beloningen, ook al zijn hun bijdragen van onschatbare waarde voor de hele maatschappij. biomedici en natuurkundigen zouden het eens moeten flikken om zichzelf schaars en duur te maken zoals artsen... De rijke ondernemer die rijk is geworden door risico's te nemen (en de juiste vrienden te hebben en in het juiste economische tijdperk te leven) wordt pas beloond nadat het nemen van risico's succesvol is gebleken, hij wordt dus beloond voor het geluk dat hij had, niet voor het nemen van het risico want degenen die falen krijgen niets (het zou sowieso een perverse impuls zijn om risico's te belonen). Ondernemersschap is als geblinddoekt een lavarivier over te steken door op bepaalde stenen te springen: als je dat 1000 mensen laat proberen zullen er 3 de overkant bereiken, 997 vallen in de lava en dat dan die drie overlevenden zeggen: "ik leef nog want ik heb mijn geluk afgedwongen, ik was gewoon beter dan de rest", onzin, ze hadden gewoon geluk.

---

---

Jan en Frank zoek elkaar even op in de chatroom.

---

---

@donderstraal: zit je in de begeleid wonen van de GGZ?

---

---

Een samenleving heeft meer aan rijke mensen dan aan armoedzaaiers.

---

---

Om te kunnen reageren moet u zich eerst hier registeren.
Reacties die niet voldoen aan de huisregels worden verwijderd.

Uw reactie

Wachtwoord   

Vink aan als u niet wilt dat uw emailadres gepubliceerd wordt