Laten we het nog één keer over waarden en normen hebben. Deze week haastte demissionair premier Balkenende zich richting New York, na zijn laatste oefening in de Ridderzaal. Einde van een tijdperk, einde van de verguisde waarden en normen?
Het is eigenlijk een raadsel dat Balkenende daar niet meer van heeft weten te maken. Iedereen klaagt steen en been over hufterigheid. Inclusief de Balkenende-haters van weleer, toen schelden door columnisten nog bon ton was. Tegenwoordig is columnistisch schelden helemaal uit, sinds het dankzij internet is gedemocratiseerd. Zie Vrij Nederland van deze week en wat politici zoal per blog, Twitter of mail te verstouwen krijgen.
Over tegenwerking heeft Balkenende nooit te klagen gehad. Maar toch, de laatste jaren was het gemeengoed te denken dat de premier met zijn waarden en normen ‘goud in handen had’. En dat hij er niet veel van heeft gemaakt. Hoe kan dat?
Tijdens de verkiezingscampagne dit voorjaar mochten een collega en ik de premier interviewen. Over waarden en normen. Tot onze verbazing kwam er eigenlijk heel weinig. We moesten respect hebben, en dan vooral respect voor diversiteit, zei Balkenende.
Met dat wazige taalgebruik ging hij geen deuk in een pakje boter slaan, vermoedden wij. Het kwam erop neer dat hij het waardenrelativisme aanhing. Voorheen heette het multiculturalisme en gelijkheid van culturen. Nu diversiteit en respect. Multiculturalisme is immers niet meer zo populair, sinds een consistente 80 procent van de bevolking vindt dat immigranten zich moeten aanpassen.
Lees verder in de Volkskrant
Het is eigenlijk een raadsel dat Balkenende daar niet meer van heeft weten te maken. Iedereen klaagt steen en been over hufterigheid. Inclusief de Balkenende-haters van weleer, toen schelden door columnisten nog bon ton was. Tegenwoordig is columnistisch schelden helemaal uit, sinds het dankzij internet is gedemocratiseerd. Zie Vrij Nederland van deze week en wat politici zoal per blog, Twitter of mail te verstouwen krijgen.
Over tegenwerking heeft Balkenende nooit te klagen gehad. Maar toch, de laatste jaren was het gemeengoed te denken dat de premier met zijn waarden en normen ‘goud in handen had’. En dat hij er niet veel van heeft gemaakt. Hoe kan dat?
Tijdens de verkiezingscampagne dit voorjaar mochten een collega en ik de premier interviewen. Over waarden en normen. Tot onze verbazing kwam er eigenlijk heel weinig. We moesten respect hebben, en dan vooral respect voor diversiteit, zei Balkenende.
Met dat wazige taalgebruik ging hij geen deuk in een pakje boter slaan, vermoedden wij. Het kwam erop neer dat hij het waardenrelativisme aanhing. Voorheen heette het multiculturalisme en gelijkheid van culturen. Nu diversiteit en respect. Multiculturalisme is immers niet meer zo populair, sinds een consistente 80 procent van de bevolking vindt dat immigranten zich moeten aanpassen.
Lees verder in de Volkskrant
