ZATERDAG 26 MEI 2012

"...de ideologie van de zelfredzame burger."

Het zal wel... Volgens mij is dit weer gewoon het aloude mantra dat de burger de broekriem moet aanhalen (behalve politici en bankiers uiteraard).

---

---

Wat is dan een goede rede?volgens mij ga het om de toehoorder,wat iemand graag hoor,vind hij altijd goed,maar snap soms niet wat hij werkelijk hoor,omdat hij is gehersenspoeld of niet goed luisterd.
Wanneer ik die 2 desidenten aanhoor,klink het voor mij als een geniepige vloed van woorden die inhoudelijk totaal niet duidelijk zijn,dus bedrog?,maar er zijn er die het geweldig vinden,maar ook niet presies weten wat die twee nu bedoelen,menen.

---

---

Werkende link naar de speech: http://tinyurl.com/35lco97

---

---

Goed verhaal verder.
Lekker kort.

---

---

En binnen een week had Cameron een coalitie-regering geformeerd, wat echt heel snel is, zeker als je het vergelijkt met Irak en Nederland.

---

---

en Belgie...

---

---

@Kraut. Voer hier een kiesdrempel in en winner takes all districten stelsel, en je bent ook snel klaar met formeren. Maar of dat nou democratisch verantwoord is?

Big government, ach ja, voor sommigen is iedere ambtenaar er 1 teveel, dus dan is government al snel 'big'. Politiek en rethorica zijn net als schoonheid: in the eye of the beholder. Zelf word ik niet zo snel warm van praatjes, ook niet van schreeuwende limburgers (en nee dan doel ik niet op Wilders, hij is niet het enige opgewonden standje tegenwoordig).

---

---

Democratisch is iets zo lang verantwoord dat het na verkiezingen binnen afzienbare tijd een regering oplevert. Dat is de legitimatie van een demokratisch systeem—of het nou per district is of proportioneel. Het gaat er om dat je spelregels hebt, die dan bewerkstelligen wat het doel is: regeringen mogelijk maken met een meerderheid van de kiezers achter zich.

Democratisch in Nederland is blijkbaar, dat iedereen na verkiezingen maar blijft getuigen van zijn persoonlijke hang ups, zie daar het pyscho-drama CDA-congres.

Dan is het ook nog eens zo, dat de vierjarige regeertijd pas ingaat wanneer een samenscholende kliek Bea's bordes heeft gehaald. Eigenlijk zou de hele informeer- en formeertijd afgetrokken moet worden van de regeertijd—dan zou het al wat meer vlotten, en dat zou ze leren!

Je bent in de veronderstelling dat je voor een regeerprogramma stemt, als je bij verkiezingen op een partij stemt. Maar in NL is daar echter nooit sprake van—het getuigen van de hyperpersoonlijke hang ups van allerhande 'volksvertegenwoordigers' gaat dus na verkiezingen gewoon door en door.

De enige reden dat dergelijke van zichzelf o zo begoochelde volksvertegenwoordigers in het parlement zitten, is omdat ze om een of andere reden op een partijlijst stonden. Al dit geleuter van maanden nu hadden allang voor de verkiezingen als interne partij-kwesties gesettled moeten zijn.

Maar nee: we krijgen de fantoomdoodstijd van het CDA dag voor dag in dermate grote porties door de strot geduwd, dat de er van stijfstaande media je nog slechts kunnen doen kokhalzen.

Wat mij betreft is, overigens, inderdaad elke ambtenaar er één teveel.

---

---

@Kraut. Politiek is mensenwerk, geen mathematische zekerheid. Ook Cameron had na de verkiezingen z'n programma kunnen omgooien, viel niets meer aan te doen tot 4 jaar later. Partijen zijn geen robots, mensen bepalen de koers, de voorzitter is niet de opperaap.

Zelf vind ik het wel mooi dat de verkiezingen niet het enige moment zijn waarop mensen invloed uitoefenen op beleidskeuzes, en dat het land meekijkt over de schouders van de informateurs. Dat lijkt me democratischer dan 1x op een knopje drukken. Meeste mensen weten bij het opstaan nog niet welk knopje dat later op de dag zal worden.

---

---

Adanedhel: "Ook Cameron had na de verkiezingen z'n programma kunnen omgooien, viel niets meer aan te doen tot 4 jaar later."

Cameron's regering is voor elk besluit afhankelijk van een parlementaire meerderheid. Elk Lagerhuislid moet over 4 of 5 jaar de eigen zetel in zijn district verdedigen, en wekelijks is zo iemand dus ook aanspreekbaar in zijn eigen kieskring. Het garandeert dat het beleid dat zo iemand ondersteunt gebaseerd zal zijn op hetgeen waarom hij ook gekozen werd.

Natuurlijk is er in het VK ook fraktie-discipline, want allerhande omstandigheden veranderen natuurlijk ook permanent, met allerhande gevolgen voor de samenhang van beleid. Verkiezingen zijn dus geenszins het enige moment dat beleid vastgesteld zou worden.

Maar de Nederlandse situatie waarbij parlementsleden volledig onderworpen zijn aan de partij, en eigenlijk op geen enkele wijze individueel niet aanspreekbaar zijn door de kiezer, behalve door niet op de partij te stemmen, maakte de discussie over 'ruggespraak' laatst ook zo potsierlijk: het enige waar Nederlandse parlementsleden permanent mee 'ruggespreken' is hun partij.

---

---

Nederland is geen democratie maar een particratie

Een particratie of partitocratie is een staatsvorm waarbij de wetgevende macht in handen is van politieke partijen. Via een systeem van proportionele representatie kiest het volk haar vertegenwoordigers. In de praktijk kunnen de meeste staten van de westerse wereld als particratieën worden gezien.

Het elementaire verschil tussen een particratie en een democratie is de kwestie of het volk soeverein is. Een exacte scheidingslijn lijkt er in eerste instantie niet, want in een democratie zijn er ook partijen en een parlement. Toch worden staten als democratieën beschouwd indien het volk formeel het laatste woord kan hebben over concrete wetsvoorstellen, dus concrete politieke macht heeft. In een particratie kan de bevolking enkel om de paar jaar het aandeel van de verschillende partijen in het parlement wijzigen, dus enkel 'achteraf' bijsturen.

Mogelijke kenmerken van een particratie zijn:

afwezigheid van een bindend referendum;
enkel volksvertegenwoordigers kunnen over wetten stemmen;
de partijen bepalen onderling de samenstelling van de regering;
mandatarissen kunnen enkel door hun partij of justitie afgezet worden.
Een particratie komt ook tot uiting in de partijtucht waarbij in de praktijk alle verkozenen die behoren tot eenzelfde partij in het parlement over alle onderwerpen gelijk stemmen volgens de instructie van de partij.

---

---

Mooie bijdrage eva. Ik roep al jaren dat Nederland geen democratie is, maar dat er ook een definitie van was en een woord voor wat het dan wel is wist ik niet. Vriendelijk dank!

---

---

@Kraut. Ah ok, u draait nu om, of ik had u blijkbaar niet begrepen, ik dacht dat u de individuele verantwoordelijkheid van parlementsleden juist verachtte. Fractiediscipline is geen staatsrecht, je moet dat met de menselijke maat nemen, ieder mens heeft z'n eigen principes per slot van rekening, ruggespraak is er ook naar de ongedefinieerde achterban in de vorm van het belang zelf dat men vertegenwoordigt (pretenderen te weten wat de achterban wil is immers de essentie van politiek).

In hoeverre de schaduw die herverkiezing vooruit werpt een rol speelt, is ook een keuze, niet perse een democratisch correctie-instrument. Niet iedereen zit in de politiek voor z'n carriere, kijk naar Obama. Of je nu door de partij of je district wordt gekozen is dan niet zo relevant. Eigen keuzes maken een politicus juist sterker. Maar de meesten gaan blijkbaar voor hun baantje. Koppejan moet zeggen: "je wilt me aan boord, sla dan eerst eens een ander toontje aan Max, ik zit hier niet om de fractie met jaknikkers te vullen."

---

---

Om te kunnen reageren moet u zich eerst hier registeren.
Reacties die niet voldoen aan de huisregels worden verwijderd.

Uw reactie

Wachtwoord   

Vink aan als u niet wilt dat uw emailadres gepubliceerd wordt