ZATERDAG 26 MEI 2012

Moet ik het stukje drie keer lezen? Of klopt de eerste indruk, dat het een warrig verhaal is? Ik herinner me Heineken heel goed van een Amsterdamse kroeg, vlak bij het rijksmuseum. "Barman, geef de hele zaak een rondje van mij", zo maakte hij regelmatig op vrijdagmiddag zijn entree. De barman zag dikke winst voor zijn zaak. Sommige klanten weigerden echter het pilsje. "Die begrepen Heineken niet", concludeerden anderen.

Waarom geen discussie over kunst? Kunst is voor een deel viering van de -geschiedenis- van onze voorouders, van de ontwikkeling in ideeën over schoonheid door Bach, Beethoven en Mozart.
Maar in onze wereld van beeldentsunami hebben we naast de geschiedenisviering nieuwe kunst nodig. Kunst die ons spontaan raakt, iets subliems of intrigerends geeft. Dat bijdraagt aan een ongezegd idee of gevoel. Het levert een sterk beeld op, een aha. Als je het drie keer hebt gezien is het verrassingseffect weer weg.

Voor mij werkte bijv. het werk van fotograaf Alfredo Jaar: The Eyes of Gutete Emerita 1996. Voor de gruwelijkheden op het journaal ben ik afgestompt geraakt, maar Jaar's fotografie riep veel meer op dan een plaatje. Ik kon weer naar kijken naar slachtoffers, die terugkijken, of om pieteit vroegen en geen voyeurisme. Als iedereen Jaar na zou doen, zou die vorm ook weer nietszeggend worden.

---

---

Nou ik heb ook heel wat vocht van mijnheer hein gedronken,maar nooit heeft hij mij zijn kluis laten openen,wel ben ik vaak bij de apotheek geweest, omdat ik zo'n koppijn van die troep van hem heb kreeg.

---

---

Om te kunnen reageren moet u zich eerst hier registeren.
Reacties die niet voldoen aan de huisregels worden verwijderd.

Uw reactie

Wachtwoord   

Vink aan als u niet wilt dat uw emailadres gepubliceerd wordt