In zijn column van vandaag in de Volkskrant doet Giphart op een vermakelijke manier uit de doeken hoe hij op de publieke tribune verzeild raakte bij het spoeddebat over de geloofwaardigheid van het kabinet, afgelopen dinsdagavond. Hij vergelijkt het met een Champions League-wedstrijd tussen Manchester United en Barcelona die hij ooit onverwacht in het stadion aanschouwde, een voor hem onvergetelijke ervaring. 

'Iemand vroeg mij of ik zin had om die avond mee te gaan naar het spoeddebat (...) Onderweg naar de publieke tribune ving ik een glimp op van Wilders en zijn tsunami van gelukszoekende volksvertegenwoordigers. Indrukwekkend om het fenomeen roedeljournalistiek eens in het echt te zien. Vele cameraploegen en verslaggevers wachtten Wilders en zijn fractie op bij een doorgang. (...) de vele kleurige schuimrubberen microfoonkoppen van journalisten gedroegen zich als vissen in een school. Waar Wilder's mond was, waren zij.' 

'Zo belandde ik in de nok van de Tweede Kamer in vak P, waar door de politieksupporters niet werd geschreeuwd, hoewel de spanning voelbaar was tot bij de borden van het stadion. Zelfs de suppoosten leken zenuwachtig.' 

'Voor het eerst werd mij duidelijk dat Wilders veel scherper is in de aanval dan hij is in de verdediging. Zijn stem begon over te slaan, hij schreeuwde en hij leek niet te geloven in zijn eigen woorden. 'U zou zich diep moeten schamen', voegde hij Halsema toe, terwijl het zijn eigen machteloze schaamte was die de ruimte vulde. Dit is op tv toch echt anders, stelde ik vast. Voor dit soort wedstrijden moet je naar het stadion zelf.' 

Zie voor de gehele column de Volkskrant van vandaag.