Bericht van een dode: Wat Stieg Larsson zelf van zijn boeken vond

zondag 21 november 2010
Door: Gerard Driehuis
Categorie: Cultuur - Boeken

"Ik heb erg mijn best gedaan om de fouten van andere spannende boeken te vermijden. Daarvoor heb ik iets gedaan dat eigenlijk not done is: Mikael Blomkvist leer je uitsluitend kennen door de case study die Lisbeth Salander heeft gemaakt." De Wall Street Journal publiceert uit de e-mailwisseling die Stieg Larsson voerde mijn zijn uitgever voor zijn blockbuster op de markt kwam. "Mijn hoofdrolspelers kom je meestal niet tegen in detectives. Blomkvist heeft geen puisten, drinkt niet te veel en heeft geen angstcomplex. Hij luistert niet de hele tijd naar opera's en heeft geen rare hobby's.
Hij heeft eigenlijk geen problemen, behalve dat hij met iedereen naar bed gaat, zoals hij zelf toegeeft.
In veel opzichten heb ik de rolmodellen omgedraaid: Blomkvist is een echte 'bimbo;, terwijl Lisbeth Salander mannelijke eigenschappen en waarden heeft."
Wie de boeken mooi vindt zal het stuk in de Wall Street Journal willen lezen.
Al was het ook maar omdat ook Larsson buitengewoon onzeker was of hij eigenlijk wel goed kon schrijven.

Bron: Wall street journal

Meer berichten:

'Elsbeth Etty schrijft stukken over in een slecht en rammelend boek'

5 manieren om het opstandig gedrag van je kind aan te pakken

'De PvdA heeft geen visie op de islam en kijkt neer op allochtonen'

Oud-spion: ‘Prinses Mabel was BVD-agent’ (update)

Waarom je kinderen maar beter niet té slim kunnen zijn

Günter Grass met hartproblemen in het ziekenhuis

Reacties (11)

Maar lekker links laten liggen, deze boeken.

Kijk de films wel een keer.
Als die op TV komen.
En internet is uitgevallen en alle overige televisiekanalen op onverklaarbare wijze niets meer laten zien.
En ik geen normale boeken meer heb om te lezen.
En al mijn drank op is.

Misschien dat ik dan naar deze troep zal kijken.

Geplaatst op: zondag 21 november 2010 | Door: Genuine Defector

ach ja, als je jezelf niet meer verwennen..

Geplaatst op: zondag 21 november 2010 | Door: janb

Mijn smaak is non-fictie. Hoe lang zal het nog duren tot schrijvers psychiatrische diagnoses krijgen door hun verzinsels. Ze stellen zich heel kwetsbaar op door hun fantasie op papier te zetten. Een risico want daarmee kunnen ze worden opgesloten. Heleen van Royen was slim door haar psychiatrische verleden uit te buiten en supperrijk daarmee te worden via haar boeken, want zij had de diagnoses toch al en zit handig ver weg in Portugal.

Geplaatst op: zondag 21 november 2010 | Door: Juriste

@GenuineDefector: uit uw reactie blijkt dat u een ware intellectueel bent. Goed hoor!

Geplaatst op: zondag 21 november 2010 | Door: Jannie

"Ulcers" zijn geen puisten, maar zweren - doorgaans maagzweren, zoals ongetwijfeld ook hier bedoeld.
De films waren onlangs - opgeknipt in zes delen - op de Belg te zien. Prettig voor culturele omnivoren zoals ik. De eerste film was echt goed, de andere twee waren iets minder, maar evengoed spannend!

Geplaatst op: zondag 21 november 2010 | Door: Jan Willem

@GenuineDefector Wat goed dat u het moment afwacht waarop u zich volledig kunt concentreren op deze films!
U heeft wel pech, want de Millenium-serie is nog maar een paar weken geleden uitgezonden door Canvas TV (België 2).

Geplaatst op: zondag 21 november 2010 | Door: Odins

@Odins

Maar dan was mijn drank niet op.

Geplaatst op: zondag 21 november 2010 | Door: Genuine Defector

lol@Genuine Defector!

Geplaatst op: zondag 21 november 2010 | Door: Ronald|

Wie weinig ziet in deze reeks, moet wel een cultuurbarbaar zijn... Tjonge, jonge het intellectuele referentiekader wordt steeds breder. Ik ben het compleet met de Defector eens, al kreeg ik geld bij...
Hoe breder de belangstelling des te sceptischer je zou moeten zijn.

Geplaatst op: zondag 21 november 2010 | Door: N. Davidson

De behoefte om op anderen neer te kijken, wijst doorgaans op verdrongen minderwaardigheidsgevoelens of narcisme. Sterkte ermee, mannen!

Geplaatst op: maandag 22 november 2010 | Door: Jan Willem

denk ook eens aan het feit, dat deze film cinematografisch goed in elkaar zitten, met reizen, verschillende locaties, begrijpelijke dialogen en inderdaad een spanningsboog. het mooie en waarschijnlijk aantrekkelijke voor de MSM is dat de films nu eens niet in het Engels zijn, niet uit het zionistische Hollywood komen en gewoon gaan over het normale leven waar idioten (hoi Tristan) het leven niet normaal maken.

Geplaatst op: donderdag 14 april 2011 | Door: Globeral

Reageren


	Sarrazin: Duitsland steunt de euro vanwege de Holocaust Volgens Thilo Sarazzin is er een rechtstreeks verband tussen de Holocaust en de euro. Het hele Europese experiment, en [...]


	Aan Wilders' verdiende geld gaat naar vluchtelingen Meindert Fennema, hoogleraar politieke theorie aan de Universiteit van Amsterdam, heeft aangekondigd dat hij een fonds [...]


	Waarom juist mannen meer romans zouden moeten lezen Mannen zijn goed in van alles (jagen, snoeven, autorijden), maar sociaal vaak beneden de maat. Daar is een remedie [...]


	Geert Wilders is aangekomen in New York PVV leider Geert Wilders is maandagochtend aangekomen in New York. Hij gaat daar zijn boek promoten, en aldoende ook [...]


	Koningen en koninginnen In 2004 kwam Delphine Boël, kunstenares én buitenechtelijke dochter van Koning Albert II van België, [...]


	(Foto's) Wonderbaarlijke, unieke rijdende biebs Nederland kent de bibliobus, een rijdende bibliotheek die naar wijken gaat waar een bibliotheekvestiging ontbreekt of [...]