Renate Dorrestein: “Soms overvalt me angst of paniek”

Op 4 mei is Renate Dorrestein overleden aan de gevolgen van slokdarmkanker. Enkele weken voor haar dood had het AD nog een interview met haar.

Over haar ziekte vertelde ze: “Wat me opvalt, is dat de situatie eigenlijk zo onopzienbarend is. Het uitzonderlijke vind ik dat het zo gewoon wordt. Ik heb een dikke kop door de prednison, maar ben ontzettend blij dat ik nog kan genieten van eten en drinken. En van de tuin. Voor mij geen bucketlist. Leuke dingen deed ik altijd al.’’

En over het naderende einde: “Soms overvalt mij angst of paniek: welk scenario wacht me precies, hoe zal mijn levenseinde zijn? Maar het is nonsens om daarover te piekeren. Je wéét het toch niet, dus elke voorstelling die je maakt, is een slag in de lucht. Wat mij erg helpt om die angst elders en uit het zicht te parkeren, is Maartens eeuwige vermaning dat álles in het leven áltijd anders gaat dan je verwacht. Dit zal dus ook anders gaan, op een manier die ik me nu niet kan voorstellen, dus waarom zou ik daar energie aan besteden?”

Over leven na de dood zegt ze nog: “Ik heb daar een heel kinderlijk beeld van. Iedereen van wie ik heb gehouden en die ik al heel lang mis omdat ze dood zijn, zit met uitgestrekte armen in de hemel op mij te wachten. Mijn twintig jaar terug overleden vriendin Liesbeth, mijn ouders, andere vrienden. Ze zullen me helpen met de oversteek, en daarna gaan we van elkaar genieten. Met een borrelnootje en een sigaretje erbij. Natuurlijk weet ik dat die voorstelling een sprookje is. Maar die gedachte is troostrijk en aangezien we toch niet weten wat ons wacht na dit leven, kunnen we daarover beter iets leuks verzinnen dan iets sombers en engs.’’

Bron(nen):   AD