Kluun: ‘wat ik leerde van mijn scheiding’

‘Tijdens ons huwelijk deed ik er alles aan om zo weinig mogelijk samen met mijn vrouw te zijn. Wél uitkijken naar avonden met je vrienden, niet naar etentjes met je vrouw, dan is er iets mis.’ In Jan laat schrijver Kluun weinig heel van zijn huwelijk. Hij vond Suus stom, zoveel wordt wel duidelijk uit zijn beschrijving van hun scheiding.

Maar hij is erg tevreden over hoe hij de scheiding heeft gedaan.

“Onze relatietherapeut vertelde me het volgende.

De gelukkigste kinderen zijn kinderen van wie de ouders een gelukkig huwelijk hebben.

De op één na gelukkigste kinderen zijn kinderen van wie de ­ouders een gelukkige scheiding hebben.

Daarna komen de kinderen van wie de ouders een ongelukkig huwelijk hebben.

En als laatste de kinderen van wie de ouders een ongelukkige scheiding hebben.”

En Kluun vindt zelf dat de kinderen goed uit de scheiding zijn  gekomen, omdat hij daar erg zijn best voor deed.

“Een vriend van me drukte me op het hart dat ik er alles aan moest doen om een goede vader te blijven. ‘Zorg ervoor dat je kinderen voelen dat je weliswaar van hun moeder, maar niet van hen wilde scheiden.’

Ik kan met trots zeggen dat ik daarin slaagde.”

In ‘komt een vrouw bij de dokter’ beschreef Kluun (Raymondus Godefridus Norbertus (Raymond) van de Klundert) hoe zijn eerste huwelijk gered werd door de dood van zijn vrouw.