Griet op de Beeck: ‘Waarom the fuck zou ik mij moeten schamen’

‘Mijn vader heeft mij misbruikt, op een leeftijd dat ik nog te jong was om de herinneringen in woorden op te slaan, maar ik heb beelden in mijn hoofd, walgelijke beelden. En er zijn zoveel onrechtstreekse bewijzen. Ik heb me heftig verzet tegen het besef. Je wilt niet dat het waar is. Ik kan nog altijd niet geloven dat mijn vader, die een heel intelligente man was, dat heeft gedaan.’

De succes-schrijfster komt een uit een kast. Bij DWDD, bij Humo en bij De Standaard. ‘Incest raakt aan zoveel aspecten van je leven. Mensen denken dat je daardoor een probleem hebt met seks, maar het gaat over zoveel meer. Dat gaat van het zelfbeeld dat ik heb, tot de manier waarop ik jarenlang relaties ben aangegaan. Altijd opnieuw die foute, dominante, op zichzelf betrokken mannen, van wie een emotionele hulpeloosheid uitging, zodat ik meende hen te moeten redden, net zoals mijn ­vader me liet geloven dat ik hem kon helpen. Het gaat ook verder dan het leven van het slachtoffer, incest is als een olievlek.’

Waarom ze er nu mee komt? Omdat haar nieuwe boek – het eerste deel van een triologie – over incest gaat. ‘Ik zou dit boek schrijven, en dan een plausibel verhaal ophangen over de maatschappelijke relevantie van het onderwerp, waarbij ik dan bijvoorbeeld zou verwijzen naar de statistieken en naar het bijna structurele misbruik in sportclubs dat onlangs aan het licht kwam. Tot ik me afvroeg wat ik zou doen als een doortastende journalist naar mijn eigen geschiedenis zou vragen. En ik besefte: als ik één keer lieg, moet ik de rest van mijn leven liegen. En waarom zou ik dat in godsnaam doen? De enige reden zou zijn: uit schaamte. Waarom the fuck zou ik mij moeten schamen voor iets waar ik op geen enkele manier voor gekozen heb, meer nog, dat mijn hele leven voor een groot stuk naar de kloten geholpen heeft? De hele zwijgcultuur is alleen maar in het voordeel van de daders.’

“Je eigen vader, de man die je bovenal zou moeten beschermen, en je moeder, die aan jouw kant zou moeten staan maar het laat gebeuren: net op de twee belangrijkste mensen in je leven kun je niet rekenen. Dat is zeer moeilijk te verwerken. Je moet een band ontwikkelen met mensen die onbetrouwbaar blijken, jezelf troosten in een troosteloze omgeving, een relatie ontwikkelen met een lichaam dat alleen ten dienste van een ander heeft gestaan, leren intimiteit op te bouwen terwijl je eigen intimiteit totaal te grabbel is gegooid. Je moet een zelfbeeld ontwikkelen terwijl je hebt geleerd dat je alleen geschikt bent om anderen te dienen. Groei zo maar op, hè.”

Bron(nen):   De Standaard  Humo