In 2001 wordt Bente Hindriks geboren met de ernstige en ongeneeslijke ziekte Epidermolysis Bullosa, ook wel blarenziekte genoemd. Bij de minste of geringste aanraking laten hele stukken huid van haar lichaam los. Haar ouders, Edwin en Karin Hindriks uit Emmen, weten meteen dat zij niet willen dat hun dochter pijn lijdt. Ze vragen de artsen om een einde aan haar leven te maken, maar dat gaat niet. De artsen zijn bang voor strafvervolging. Omdat Bente wilsonbekwaam is, kan levensbeëindiging door de officier van justitie worden aangezien voor moord. Niemand kan de ouders helpen met hun wens. Bente overlijdt uiteindelijk na 10 maanden en om haar dood hangt een zweem van geheimzinnigheid.

De zaak-Bente leidde tot het ‘Groningen protocol’. Dat protocol stelt richtlijnen en criteria waarmee artsen levensbeëindiging van pasgeborenen kunnen uitvoeren in geval van ondraaglijk en uitzichtloos lijden, zonder gevaar van strafvervolging. In het boek 'Ik wens je het onmogelijke' tekende journaliste Roos Schlikker het verhaal over Bente op. Ze sprak een jaar lang met ouders, artsen en andere betrokkenen. Voor welke dilemma's zagen haar ouders en artsen zich gesteld? Wie beslist over het leven van een kind dat zijn eigen wil nog niet kan uiten?

Roos Schlikker: Ik wens je het onmogelijke. Wie beslist over het leven van je kind?
Nieuw Amsterdam Uitgevers. ISBN 978 90 468 1154 2

Bronnen: De volkskrant, roosschlikker.nl, stichtingvlinderkind.nl

Tags:

Meer berichten met de tag Groninger protocol:

Ik wens je het onmogelijke. Wie beslist over het leven van je kind?