ZATERDAG 26 MEI 2012

De omgeving maakt er voor kinderen een trauma van, een riskante mening maar zou wel een geheel waar kunnen zijn.

---

---

Graag enige uitleg over de leeftijd waarop dit soort daden wél traumatisch uitpakt. Het artikel blijft daarover te vaag.

---

---

@ Carlo: Als er geen geweld gebruikt wordt en de omgeving maakt er geen drama van, dan hoeft het voor een jong kind ('te jong om seks te snappen. De daders zijn meestal bekenden van hen en die doen dingen die ze wel raar vinden, maar niet per se onaangenaam en al zeker niet traumatisch) geen trauma te zijn.

Wat volgens mij ook een rol speel, is dat het kind er vaak niet mag over praten en bedreigd wordt met allerlei dingen ('dan moet papa naar de gevangenis en hebben jullie geen geld meer om eten te kopen'). Psychisch geweld is ook geweld en incestslachtoffers krijgen nogal eens schuldgevoelens aangepraat: 'het is jouw schuld dat het gezin/de familie uiteen gevallen is'.

---

---

@CC

Jaja. Dat staat in het artikel, maar het beantwoordt mijn vraag niet.

---

---

Ik moet het artikel nog lezen. Zoals het er nu staat, is niet compleet.
Er is in de geschiedenis verschillend over gedacht. In de jaren zestig vorige eeuw waren er homoseksuelen die vertelden dat ze zelf hun seksuele ervaringen als kind positief hebben ervaren. In de -hetero- wereld waren er in die tijd communities. Daar was ook seks tussen de toenmalige goeroe´s en/of communeleiders met jongeren.

De handelingen kunnen enorm verschillen. De gevolgen ook. De daders kunnen ook enorm verschillen: van kind-onder-de-kinderen tot machtsgeile psychopaten.

Inmiddels is het bekend dat er bij die jonge slachtoffers juist veel problemen zijn ontstaan rondom seksualiteit en het in staat zijn tot vertrouwen in anderen op intiem niveau.
Ook bleek dat die jongeren eerder de overgang tot prostitutie aangaan. Ze weten immers hoe ze volwassenen kunnen manipuleren! Wij (volwassenen) denken dat voor geld heel veel te koop is. Zij (slachtoffers) weten dat er voor ´seks´ veel te koop is.

Los daarvan gaat het ook om de ernst van de daden. Kinderen die er op jonge leeftijd geen woorden voor hebben, kunnen juist daardoor enorme angstaanvallen ontwikkelen. Als het kind al in staat was tot benoemen, dan kan het na veel therapie zijn emoties plek geven. Maar onbestemde angsten kunnen geen plek krijgen. Gelukkig kan goede fherapie hen wel helpen.

Anderzijds klopt het dat kinderen bij betastingen er niet altijd problemen mee hebben. Ze labelen het nog niet aan seks en wat daarbij mee speelt. Die kinderen verbazen zich over de reacties van hun ouders en gaan er dan een onnodige lading bij ontwikkelen.

Nederland moet oppassen om niet hysterisch te reageren. Dat bleek ook op deze site. Op de eerste berichtgeving over R. kwam er een reactie over de Bolderkaraffaire. ´Er zal wel weer niets aan de hand zijn.´ De andere keer worden de kinderen al bij voorbaat afgeschreven voor hun toekomst.
Geen van tweeën is totaal waar. Op dit moment gaat de burgemeester van Amsterdam er heel verstandig mee om. Hij steunt de ouders en vraagt enige terughoudendheid van de pers.
De straffen zullen volgen. Ik hoop dat er voldoende bewezen kan worden.

Maar bij straf kun je het niet laten. Nederland heeft het probleem jarenlang weggepoetst. Het werd vooral in het strafrecht geplaatst. Naar mijn overtuiging moet het naast strafrecht ook een onderwerp worden over de donkere kanten van mensen. Hoe zit het bij jezelf? Als je het herkent, hoe kan je het reguleren? Hoe kan je gevoelens van agressie of van liefde uiteindelijk omvormen tot liefde voor een volwassen partner? Daar zal de wetenschap ons bij moeten helpen. Dat betekent uiteraard niet dat praten tot tolerantie mag leiden. Maar criminaliseren alleen werkt niet bij mensen. Mensen zijn geen robots

---

---

Kan allemaal zijn en laten we maar hopen dat die kinderen niet getraumatiseerd blijken, maar ik vind het te ver gaan te stellen dat ze 'mogelijk vaak zelfs enig plezier zouden beleven aan wat hun overkomt'. Dit artikel zet een verkeerde toon. Vooral nu blijkt dat de verdachte in het recente schandaal brute verkrachtingsbeelden van tweejarigen op zijn computer had staan. Het gaat al lang niet meer alleen om ontoelaatbare strelingen e.d., het gaat om misbruik van onmondige minderjarigen in een afhankelijke situatie. Voor je het weet zit je weer in de jaren zeventig toen pedofielen trachtten mee te liften met de emancipatiegolf van de homosexuelen. Pedofilie hoort bij de donkere, ziekelijke kant van de mensheid, wie aan deze neiging toegeeft moet behandeld worden maar ook zeer zeker bestraft. Zonder pardon. Kinderen en hun ouders, waarvan velen voor de rest van hun leven beschadigd zijn, verdienen deze genoegdoening. Gelukkig zijn kinderen nog zo flexibel dat als ze heel klein zijn ze het nog kunnen vergeten, maar het is des te wranger dat iemand ze juist op zo'n jeugdige leeftijd heeft misbruikt, velen blijken niet zo makkelijk over het gebeuren heen te komen. Daarom vind ik zo'n artikel wat de suggestie zou kunnen wekken dat we ons mogelijk met z'n allen te druk maken niet erg taktisch in deze tijd.

---

---

Trauma is een term die GGZ personeel gebruikt om mensen te diskwalificeren en buiten de maatschappij te zetten, dus er zit inderdaad een addertje onder het gras. Van geval tot geval zal moeten worden bezien of een kind beschadigd is en niet meteen stickers plakken om het kind voorgoed buiten te sluiten uit de maatschappij en bloot te stellen aan nog meer misbruik (door bijvoorbeeld hulpverleners die de trauma's verzinnen).

Ik las onlangs een e-mail van een patient (gerafineerde stalker) aan z'n GGZ begeleidster en die schreef dat iemand anders (de door hem gestalkte) een trauma zou hebben, in de hoop dat die persoon daarop gepakt zou kunnen worden door het GGZ personeel en zo spande hij het GGZ personeel voor zijn karretje. Dit ging niet over seksueel misbruik maar over het gebruik van het begrip trauma.

---

---

"Want interessant is het. Clancy zegt dat het een mythe is dat kinderen een trauma oplopen als iemand hen seksueel misbruikt. "De meeste slachtoffers hebben helemaal niet het idee dat ze slachtoffer zijn omdat ze te jong zijn om seks te snappen."

Tot een bepaalde leeftijd natuurlijk, ik denk dat kinderen van 10 tegenwoordig wel snappen wat er aan de hand is...

---

---

@ Jan en Carlo: Dat is ook afhankelijk van het kind en de omgeving waarin het opgroeit.

---

---

Om te kunnen reageren moet u zich eerst hier registeren.
Reacties die niet voldoen aan de huisregels worden verwijderd.

Uw reactie

Wachtwoord   

Vink aan als u niet wilt dat uw emailadres gepubliceerd wordt