Vrouwen met spijt van hun moederschap

Jasmine, moeder van een zoon: ‘Hij maakt me blij, ik kan niet zeggen dat hij dat niet doet. Maar los daarvan vind ik het niet leuk een ouder te zijn. Soms haat ik het zelfs, tot grote frustratie aan toe.’

Een Israelische socioloog interviewde 23 moeders die – achteraf – liever geen kinderen had gehad, omdat ze het ouderschap helemaal  niet leuk vinden. Raar is het niet dat die mensen bestaan: mensen zonder kinderen zijn gelukkiger dan mensen met. En toch heeft het boek met de interviews tot wereldwijde razernij geleid. Want moeders die liever geen kinderen zouden hebben: het hoort en mag niet.

Erika, moeder van vier kinderen en oma: ‘Kan ik nu zeggen, terugkijkend, dat het dertig jaar lijden waard was? Absoluut zeker van niet. Nee. Zou ik het overdoen? Nooit.’

De wetenschapster, Orna Donath, vertelt aan de volkskrant over de soms heftige reacties. ‘Deze vrouw moet de straat worden opgesleept, haar tanden moeten met een klauwhamer worden verwijderd en alle kinderen in de stad moeten worden opgesteld in formatie zodat ze ieder met een mes een stuk van haar kunnen afsnijden. Daarna moet ze levend worden verbrand.’

Donath: ‘Het hardnekkig hoe het bestaan van spijt wordt ontkend. Dat komt volgens mij doordat we moederschap behandelen als een soort mythisch koninkrijk, dat buiten het menselijke domein van spijt valt.’

‘Na de bevalling van mijn dochters had ik helemaal niet het niet gevoel dat ik mijn potentieel had verwezenlijkt. Ik werd eerder geconfronteerd met grenzen. Dat was het dan. Ik kan niets meer doen, niets, mijn wereld is mijn oester niet meer.’

‘Ik ben niet tegen moederschap, heb niets tegen moeders, kinderen of geboortes – zolang ze gewenst zijn.’

Wat Donath wél wil bereiken, is dat ‘spijt’ een plek krijgt in de waaier aan emoties die vrouwen kunnen voelen over het moederschap: er is simpelweg niet één moedergevoel.

Bron(nen):   De Volkskrant