Daphne Deckers (50): dat de kinderen het huis uit zijn is moeilijk

Ineens waren de twee kinderen allebei weg. Emma om te studeren in de VS(foto). Alec om te tennissen overal ter wereld. En dat viel niet mee.

“Ik realiseerde me hoezeer mijn leven om de kinderen had gedraaid. In de keuken hing jarenlang een groot schema met alle schooltijden erop, de bijlestijden, de trainingstijden, de orthodontist. Op maandag was het dit, op dinsdag dat. Nu zat ik aan tafel en gebeurde er helemaal niets. Ik miste ook de aanloop. Vaak kwam ik vloekend binnen omdat ik mijn auto niet kwijt kon vanwege alle fietsen die voor de deur lagen. Nu lag er geen enkele fiets. En het was zo stil. Normaal liep ik schreeuwend door het huis: ‘Mag die muziek wat zachter?’ Nu niets. Ja, de keukenklok in de keuken bleek te tikken, dat had ik nog nooit gehoord!”

Het hele moederschap draait om loslaten. Je kinderen veranderen en dat wil je helemaal niet. (….)Als ze klein zijn heb je het gevoel dat je heel veel in de melk te brokken hebt, maar de harde waarheid is dat ik mijn hond niet eens krijg opgevoed. Je moet loslaten en meebewegen en ze hun eigen weg laten vinden.”

“Mijn kinderen waren van alles aan het meemaken, stonden letterlijk aan het begin van hun nieuwe leven, terwijl ik alleen maar aan het afsluiten was. Stond ik in hun kamer en dacht: daar stond het wiegje, daar de commode. Uit het raam zag ik het parkje waar ze altijd speelden. Ik zat soms op de bank en bleef dan heel lang zitten.”

Bron(nen):   Trouw