Wat we niet willen weten over de vis op ons bord

<>
De oceaan drijft vol plastic. Een deel daarvan komt in de maag van een vis terecht. Die vis wordt gevangen en komt uiteindelijk op ons bord te liggen. Zo eten we treurig genoeg ons eigen plastic weer op. <>
 <>
Plastic wordt in de oceanen meestal afgebroken tot deeltjes die minder dan vijf milimeter groot zijn. Daardoor zien vissen het verschil niet meer tussen eten en plastic. Uit onderzoek blijkt zelfs dat ze de voorkeur geven aan de felgekleurde plasticdeeltjes. En de kleinere visjes die ze graag eten hebben zelf vaak ook weer plastic gegeten. Schelpdieren zijn eveneens niet veilig. Wie regelmatig mossels of oesters eet, zou per jaar zo’n 11.000 stukjes microplastic opeten. <>
Er zit naar schatting 244 miljoen kilo plastic in de oceanen. Dat neemt alleen maar toe: in 2050 zit er meer plastic dan vis in de zee. En niemand weet wat het eten van plastic op de lange termijn met je lichaam doet, maar het klinkt niet gezond. Voor sommigen een reden om te stoppen met vis eten.<>
 <>
<>

Bron(nen):   Newsmonkey