*

Welingelichte Kringen.nl
VRIJDAG 25 JULI 2014 

‘Ik ben een kind!’

uit een blog van Froukje (13)
‘Ik ben een kind!’
Door - zondag 30 september 2012, 17:40 in categorie: Opinie

Als ik in de wereld kijk dan kijk ik in de ogen van kinderen, kinderen die gemarteld worden. Kinderen die worden opgesloten in gevangenissen. Kinderen die sterven van honger. Kinderen waar niet naar geluisterd wordt. Ik hoor in Nederland de Minister President steeds maar zeggen, de rekening moet niet worden doorgeschoven naar onze kinderen? Om dan te zien dat kinderen aan meneer Leers vragen of ze alsjeblieft in Nederland mogen blijven. Daar wordt niet naar geluisterd.

Het is de oorlog gemaakt door grote domme mensen, door regeringen die er veel geld aan verdienen. En kinderen over de hele wereld moeten daarvoor betalen. Dus Minister President en de volgende ook: wij kinderen betalen al de rekening. Maak niet mensen bang door te zeggen dat de volgende generatie (ik dus) de rekening betaalt, want wij leven nu en nu is was telt. Maar nu wordt het overal in de wereld alleen maar slechter. In Europa leven kinderen ook in armoede en dat gaat alleen maar erger worden.

Wat kinderen zouden moeten hebben is een kinderadvocaat, want we worden niet gehoord. Ja wel, in mijn geval door mijn moeder, maar kinderen moeten het recht hebben om gehoord te worden door kinderrechters. Of het nu gaat om een asielaanvraag, met scheidingen of tegen mensen (van Jeugdzorg, nvdr) die je gewoon weghalen. Iedereen praat maar en verschuilt zich maar over en achter ‘het belang van het Kind’ maar niemand vraagt ons iets. We kunnen wel denken hoor, we snappen echt wel veel van wat er gebeurd, meer dan grote mensen denken. Maar als je mening vertelt, dan ben je in de klas brutaal?

Want Minister President, hoe kan u nu rustig slapen als u weet dat kinderen het land uitgezet worden, die hier thuis zijn. Hoe kan u nu rustig slapen als u weet dat de kinderrechten in Nederland steeds worden geschonden omdat het geld opbrengt. En kinderen die echt hulp nodig hebben worden genegeerd? Hoe kunt u rustig slapen als u weet dat wat u doet straks maar een klein groepje kinderen later kunnen studeren. Hoe kunt u rustig slapen als u ziet dat kinderen vermoord worden en u geen hulp geeft en maar wegkijkt. Hoe kunt u nu zeggen over onze rug dat de rekening niet voor de volgende generatie moet komen, terwijl wij kinderen zijn die nu leven en plezier hebben met onze ouder(s). Bent u zelf wel kind geweest?

Ik zal hierbij nog even de internationale rechten van het kind bijvoegen mocht u deze vergeten zijn.



Bron(nen):   Reallifestorm     
Wil je reageren? Klik hier!