Ode aan de E-nummers: Zelf koken is slecht voor de portemonnee, de emancipatie en het milieu

 <>
“E-nummers zijn de best geteste, veiligste stofjes die je binnen kunt krijgen.” NRC-columnist en microbioloog Rosanne Hertzberger breekt in haar boek ‘Ode aan de E-nummers’ een lans voor pakjes en zakjes. <>
 <>
Ze drijft graag de spot met de biologische supermarkt. “Omdat daar een zweem omheen hangt van o-wat-zijn-we-toch-goed-bezig-voor-de-planeet. Ondertussen verkopen ze belachelijk duur brood dat de volgende dag al zo hard is dat je het niet meer kunt eten. En met hun focus op vers voedsel werken ze juist verspilling in de hand,” vertelt ze tegen de Volkskrant.<>
Ze vervolgt: “Die hippe grootgrutter vol vers en biologisch voedsel zal kampioen verspilling zijn. Zulke supermarkten hebben namelijk de meeste versproducten, de kortste houdbaarheidsdata en de laagste bezoekersaantallen. Dat maakt plannen lastiger waardoor ze meer moeten weggooien. In een fabriek kun je in een megagrote, superefficiënte ketel enorme hoeveelheden aardappels koken. Dat kost beduidend minder energie dan duizend mensen die thuis allemaal duizend pannetjes gaan opzetten om elk tien aardappelen te koken.”<>
Hertzberger vindt daarnaast dat zelf koken slecht is voor de emancipatie. ‘Het zijn meestal vrouwen die zich moreel verplicht voelen om zelf te koken, omdat ze hun kinderen geen eten uit pakjes en zakjes willen voorschotelen. Die drang om zelf te koken – aangewakkerd door voedingsgoeroes, tv-chefs en zelfs beroemdheden als Michelle Obama met haar groentetuintje – kost enorm veel tijd. En dat terwijl vrouwen nu al twee keer zoveel tijd aan het huishouden besteden als de man.”<>
Zelf koken hoeft bovendien helemaal niet gezonder te zijn. “In British Medical Journal vergeleken onderzoekers magnetronmaaltijden met recepten van tv-chefs zoals Jamie Oliver. De recepten van de chefs bevatten de meeste calorieën, het meeste vet en de minste vezels. Dat toont wel aan dat het veel te kort door de bocht is om te concluderen dat thuis koken altijd gezonder is.”<>
Maar zijn verse producten dan niet veel lekkerder dan opgewarmde voorverpakte fabriekswaar? “Als je het zo formuleert waarschijnlijk wel, want voorverpakte fabriekswaar klinkt akelig. Smaak draait voor een groot gedeelte om de beleving. Wat zie je? Hoe is de omgeving? Ik zag ooit een filmpje waarin een paar grappenmakers kipnuggets van de McDonald’s in stukjes op een zilveren schaaltje serveerden. Op de delicatessenbeurs presenteerden ze het als nieuw biologisch concept. De reacties waren rázend enthousiast. Heerlijk knapperig. Vol smaak. Biologisch, dat proef je. De universiteit van Bordeaux hield ooit een experiment waarbij ze een rood kleurstofje toevoegde aan een witte wijn. Zelfs wijnconnaisseurs dachten vervolgens dat ze rode wijn aan het drinken waren.”<>
 <>
<>

Bron(nen):   De Volkskrant