Geplaatst op: zondag 31 januari 2010
Door: Hanneke Groenteman
Categorie: HET BLOG
Bron:

Eindelijk zagen we Wim Kok weer eens. Oud geworden.

Wit haar. Uitgeblust. Hij moest voor de commissie-De Wit (kredietcrisis) uitleggen hoe hij kon verantwoorden dat hij als commissaris van de ING-bank had meegewerkt aan de extravagante bonuscultuur, waar hij als PvdA-politicus een paar jaar eerder zo tegen gefulmineerd had.

De oud-socialistische oud-voorman meldde: "Je kan zeggen Ik doe daar niet aan mee, maar dan verander je ook niks." Hij had het ook nog over een 'duivels dilemma'. En hij zag er helemaal niet uit alsof hij echt ooit gekweld was geworden door een duivels dilemma. Hij schudde zijn socialistische veren af en vertrok.

Bron: link

Hij zag er niet uit, vooral niet toen hij kwaad werd, rood hoofd van woede, paarse vlekken in zijn gezicht en maar liegen en draaien. Hij had ook nog het lef te doen alsof hij het gelijk aan zijn kant had. Hoe is het mogelijk dat Links Nederland zich door dit figuur in heeft laten pakken. Wat je zag is de Kok die hij altijd geweest is maar alleen zonder masker.

Beste Everdien,
Ze zijn ter linkerzijde allemaal zo.
Zodra de realiteit en de vette banen binnen handbereik zijn gaan ze nog wel door met de linkse verlakkerij praatjes, dat wel. Het wordt niet voor niets de linkse kerk genoemd. Geloof in het socialisme de gelovigen blijven hoe dan ook geloven.

Ter rechterzijde zijn ze net zo; alleen krijgen ze dan in plaats van paarse uitslag rode allergieverschijnselen.

Van veelgeprezen voorvechter van de arbeidersklasse tot gehaat toonbeeld van moreel verval en decadent gegraai.

Het was ook een duivels dilemma. Kok was de ambassadeur voor de bank in het buitenland. In die zin verdiende hij geld voor Nederland. En als Kok het niet deed, dan was de macht van het geld volledig in handen van de VVD´ers, of CDA´er Ruding, die er goed van heeft geprofiteerd.
Kennelijk mag een Lubbers multi milionair zijn en noem al die anderen maar op.
De andere kant van het dilemma is dat een deel van de PvdA´ers graaiende regenten zijn geworden. Daar zou ik nog wel iets over willen horen van Kok. Over emmer en deksel. Maar het is goed dat Bos daarin als nieuwe partijleider het voortouw heeft genomen.

Meer moeite heb ik met Van der Swan. Juist hij wilde de glamourboy zijn, toen hij Vroom van Vroom en Dreesman opvolgde. Daarna gedroeg hij zich als de morele superieure vingerwijzer van het PvdA-establishment. Voor mij is Van der Swan geen gezaghebbende man.

Toen Kok gevraagd werd als commissaris ING had hij ook al een duivels dilemma: kies ik voor het geld of voor mijn integriteit. Wat is die man door de mand gevallen.

Een maand geleden vond Hanneke het wel mooi dat Berlusconie met een gietijzeren beeldje het ziekenhuis in werd geslagen.
Zou ze nu Wim Kok een mep met een Amsterdammertje toewensen?

socialistisch, liberaal, christelijk enz. enz.
het zijn allemaal wandelende monden met mooie woorden die vooral aan zichzelf denken.
alleen reageren op diegene die het hardst schreeuwt en de mensen die het moeten betalen ( gewoon hun werk doen, volgens de wet leven en niet zeuren ) lekker de kolere laten krijgen en uitmelken.
voorbeelden genoeg de laatste tijd ( wim cock, gerrit haring enz. )

Uw reactie

Vink aan als u niet wilt dat uw emailadres gepubliceerd wordt