Weinsteins chauffeur: ‘Hij bijt in haar billen, scheurt haar broekje aan stukken en wordt helemaal wild op de achterbank’

Als Harvey Weinstein in Cannes was huurde zijn bedrijf altijd dezelfde auto met chauffeur. Die chauffeur, Mickael Chemlouk, heeft beschreven wat hij meemaakte met Weinstein. Humo plaatste een fragment uit het boek.

De Weinsteins zijn de eregasten op een chic privéfeest van Brad Pitt, één van de betere party’s in de villa Saint-Georges, waar de absolute beau monde wordt verwacht. Ik heb me comfortabel in mijn limousine geïnstalleerd, wanneer Harvey me een berichtje stuurt: ik moet de auto een paar meter verderop parkeren, op een rustige plaats waar toevallige voorbijgangers nooit zouden komen.

Hij komt aandrentelen en gaat op de achterbank zitten met zijn gezelschap, klaarblijkelijk een Engelstalig model of een actrice. Ze is lichtjes aangeschoten en giechelt zenuwachtig, terwijl hij een opgehitste indruk maakt.

Ik ga achter het stuur zitten en bedenk waar ik ze naartoe kan brengen. Maar als ik in de achteruitkijkspiegel kijk, zie ik verbijsterd hoe ze verstrengeld liggen en geil kreunen. Niet te geloven: zijn vrouw Georgina vertoeft nauwelijks een boogscheut verder bij de andere genodigden op het feest.

Plots gaat het fout op de achterbank. Het model is van mening veranderd, of weigert wat Harvey van haar verlangt. Ze schreeuwt, ze slaat tegen de bewasemde ruiten, ze springt alsof ze wil ontkomen aan de klauwen van het roofdier. Ze gaat als een razende tekeer, maar niets kan Harvey doen stoppen. Hij duwt haar gezicht in de koude leren zetels en duwt zijn vingers hardhandig in haar vlees. Hij bijt in haar billen, scheurt haar broekje aan stukken en wordt helemaal wild. Probeert hij haar nu te verkrachten, of vergis ik me? Hoe gaat dat in de liefde, de vrouw zou het graag kunnen hebben…

Ik weet niet wat ik moet doen. Plots gaat een portier achteraan open en springt het meisje naar buiten. Ze ziet er lijkbleek uit, en terwijl ze haar pumps en haar piepkleine handtas van Chanel in de ene hand houdt, probeert ze met de andere hand haar minuscule jurkje weer in orde te krijgen. Ondertussen tiert ze tegen hem: ‘Groot dik zwijn! Gemene sadist! Ik hoop dat je tenminste je belofte houdt!’

‘Kom terug! Je mag auditie doen! Ik geef je de rol, beloofd!’ Half aangekleed zet hij de achtervolging in. Zijn verzilverde attachékoffertje ligt halfopen op de achterbank. Ik kan er niet naast kijken: het zit tjokvol seksspeeltjes en accessoires, en doosjes met pillen en tabletten. Hij had altijd beweerd dat er officiële documenten in staken, en zijn kredietkaarten. In plaats daarvan zie ik champagneglazen, vuile zakdoeken, gebruikte condooms en sporen van wat cocaïne moet zijn geweest. Ik probeer weer een beetje orde te scheppen in de auto, wanneer ik hem zie terugkomen. Gek genoeg is de vrouw bij hem.

 

Mickaël Chemloul, ‘Le démon de la Croisette’, Editions Baker Street

Bron(nen):   Humo