Abbey Lincoln 1930 – 2010

Abbey Lincoln is gisteren overleden, zo meldt The New York Times. Ze was een van de grote zangeressen in de jazz en maakte bovendien uitstapjes naar de film waar ze acteerde voor regisseurs van naam en faam.
Maar allereerst was ze zangeres. Vaak is ze met Billie Holiday vergeleken, maar de krant slaat vandaag haar stem hoger aan dan die van haar grote voorbeeld; een lager register, een donkerder toon en een betere frasering.
Lincoln was oud genoeg om alle ellende mee te maken die een halve eeuw geleden voor zwarten in de VS was gereserveerd, maar ook heeft ze glorieuze momenten gekend, bijvoorbeeld aan de zijde van haar man Max Roach, een groot drummer. 
Ongetwijfeld zijn er allemaal platen te vermelden waarop ze getuigt van haar grote zangkunsten, maar Welingelichte Kringen moet heel ergens anders aan denken. Een keer woonden we een concert van Lincoln bij en het meest onvergetelijk, dat was de manier waarop ze ten tonele verscheen. 
De band had ingezet en opeens, recht uit de coulissen, kwam daar de soepel swingende zangeres – haar tred hield het midden tussen lopen en dansen – en zo begon ze te zingen terwijl ze haar prachtige lichaam met een ongekende gratie bleef bewegen. 
Dit was pure seks – al heet het vast anders.

Bron(nen):   The New York Times