Emants’ Een nagelaten bekentenis als Amerikaanse klassieker

Als het gaat om de aandacht die binnen de VS aan buitenlandse literatuur wordt besteed, wordt steevast de term ‘three percent’ gebruikt. Groter is het aandeel vertaalde literatuur er niet. Wie denkt de Amerikaanse markt als auteur even te kunnen veroveren, dient met zwaar geschut te komen.

En dus is het des te opmerkelijker dat de prestigieuze New York Review of Books ruim aandacht vraagt voor de heruitgave van de Engelse vertaling van Marcel Emants’ Een nagelaten bekentenis (1894). Het boek wordt aangeprezen als een ‘late-nineteenth-century tour de force of psychological penetration’. De roman leest nog steeds als een thriller. 

Zonder namedropping redt zo’n boek het zeker niet in de VS. Emants wordt in de introductie al vergeleken met Dostojewski en Simenon. Vervolgens wordt benadrukt dat de vertaling werd verzorgd door J.M. Coetzee, u weet wel, de Zuid-Afrikaanse schrijver die in 2003 de Nobelprijs voor de Literatuur won. Veel minder bekend is dat Coetzee ook actief is als vertaler en criticus. Zijn inleiding bij het boek is zelfs vanaf de site te downloaden. 
Misschien krijgen we die Amerikanen ooit nog eens op een gezonde 10 procent… 

Bron(nen):   New York Review of Books