De stad kan de wereld redden

Volgens Eric Corijn, cultuurfilosoof, socioloog en hoogleraar sociale en culturele geografie aan de VU Brussel kan de stad de wereld redden. Hoe zit dat? We zitten in een grondige omwenteling van onze samenlevingsvormen. Sinds de 19de eeuw hebben we de wereld opgedeeld in landen of naties. We denken dat er evenveel samenlevingen zijn als die naties en dat daarbinnen ‘eenheid’ bestaat. Dat is een verkeerde visie. Cultuur in tijden van globalisering brengt heel wat internationale uitwisseling teweeg. We leven steeds meer in één wereld, in één mondiale, postnationale samenleving.

In tegenstelling tot de naties is de stad niet gebaseerd op een gelijke identiteit, maar stelt ze juist diversiteit als uitgangspunt centraal. Er is een veelheid aan levensstijlen. De stedelijke samenleving genereert nieuwe vormen van samenleven en herstelt de vertrouwdheid met de wereld. Op het lokale stadsniveau kan de (ver)vreemde mens zich opnieuw gerespecteerd voelen, als de beslissingen dààr niet ver boven zijn hoofd worden genomen.

De helft van de wereldbevolking woont inmiddels in steden. Anno 2011 is dat dus minstens 3,5 miljard mensen. Steden zoals New York, Brussel, Brasília beslissen over landbouw en platteland. Wereldwijd. Zelf eten de stedelingen uit de hand en het land van de boer …, zij het meestal via voedingsgiganten en supermarkten, wier zetel alweer in de steden staat. Interessant is wel dat overal in de wereld stadslandbouw sterk opkomt. Heeft het alleen met eigen voedselvoorziening te maken of ook met de behoefte van ontwortelden aan nieuwe aarding? Contact met de grond?

Bron(nen):   De Morgen  interview Corijn