Het echte verhaal: dit zijn de 2 helden uit Intouchables

Het echte verhaal lijkt eigenlijk heel aardig op de film, die heel Frankrijk en half Nederland zag: de film over Driss en Philippe. De zwarte boef en de verlamde aristocraat die het beste in elkaar boven brachten. Ze bestaan echt, al heet Driss eigenlijk Abdel, en is hij niet zwart, maar Algerijn.
Philippe Pozzo di Borgo is een telg uit een aristocratische Franse familie. Hij was directeur van het champagnehuis Pommery, tot hij verlamd raakte. Abdel Selloun was een Algerijnse jongen die een beetje werkte en een beetje stal. 

Philippe, de rijkaard, zocht iemand als huisknecht die hem niet zielig vond, en Abdel vond hem niet zielig. Hij zocht geen baan, maar een stempel waaruit bleek dat hij een baan had gezocht. Wat niet klopt in de film: toen Abdel kwam leefde Beatrice nog, de vrouw van Philippe: hij hielp ook haar in haar laatste maanden. Maar het meeste – de kern – klopt wel. Twee totaal verschillende mensen raken verbonden voor het leven

De echte Phlippe weet waarom de film zo’n succes is. Zijn land, Frankrijk, is in crisis. Economisch, maar ook moreel. En de omgang met allochtone maakt deel uit van die crisis. ‘Deze film biedt troost. Hij laat zien dat er een oplossing is: de ander. In onze samenleving staat egoïsme voorop. Maar bij tegenslagen red je het niet alleen. Voor mij heeft het lang geduurd dat ik inzag dat je je beter voelt als je samen bent.’

Zijn ‘samen’ is Abdel. Lees hier een interview uit NRC met de echte Philiipe
Fragment daaruit:
Wat trok u in Abdel?
‘In eerste instantie niets. Beatrice was ziek en ik had iemand nodig die 24 uur per dag beschikbaar was zodat ik bij haar kon zijn. Ik koos Abdel niet om hem als ex-gevangene een tweede kans te geven of iets dergelijks. Hij leek me gewoon de beste kandidaat. Hij kwam ook niet met een romantisch idee bij mij. Voor hem was ik de jackpot. Pas na de dood van mijn vrouw ontstond er vriendschap. Ik kwam erachter hoe wild hij was. Ik heb meerdere malen de politie op bezoek gehad. Kwamen ze bij mijn thuis om te vragen of ik die Abdel kende. Moesten ze eerst zes chique salons door om uiteindelijk een invalide in een bed te vinden. Tegen die tijd waren ze wel afgekoeld. Ik zei gewoon dat ik niet wist waar ze het over hadden, haha. Ik ben dol op het verhaal van Abdel. Hij redeneerde zo: de wereld is keihard, waarom zou ik dan een heilige zijn?’

Abdel nam zijn vriend Philippe verschillende malen mee op reis naar Marokko. De Algerijn is er getrouwd en kreeg drie kinderen. Ook de Fransman werd verliefd op een Marokkaanse, Khadija. Haar familie verzorgt hem nu."
.  
De (Franse) documentaire over Phlippe en Abdel