Het einde van gasgigant Rusland

Vijf jaar geleden waarschuwden allerlei analisten en zelfbenoemde experts nog voor peak oil en exponentieel stijgende olieprijzen: een permanente oliecrisis. Landen met grote onontgonnen gasvelden zoals Rusland hadden alle geopolitieke kaarten in handen.
Inderdaad gedroeg Rusland zich ook naar die status. Gasleveranties aan Europa werden meerdere malen als politiek wapen ingezet. De toevoer naar landen als Oekraïne werden soms helemaal stilgelegd, en Westerse gasbedrijven waren als de dood voor Gazprom, Poetin’s staatsbedrijf dat alle touwtjes in handen leek te hebben.
Die tijd is voorbij. De energieprijzen hebben zich dankzij de wereldwijde recessie hersteld en over peak oil hoor je ook bijna niemand meer. Voor Rusland is het dan ook tijd om voor goed afscheid te nemen van zijn hegemoniedroom. Het buitenland nooit zo afhankelijk geworden van Russisch gas. In de VS, maar ook in Europa, hebben allerlei nieuwe technieken ervoor gezorgd dat  veel van deze landen bijna zelfvoorzienend zijn in hun energiebehoeften.
Het Shtockmann gasveld onder de Poolzee, het enige grote gasveld dat de Russen hebben ontdekt sinds de val van de Sovjet-Unie, ligt daarom nu stil. Dat veld was vrijwel geheel voor de export bedoeld. Gazprom heeft nu een groot gasveld, maar het kost nog eens miljarden om het gas eruit te halen. Daar komt bij dat het buitenland niet meer zit te springen om dit gas. Bovendien missen de Russen de nodige technische kennis, omdat ze vrijwel alle buitenlandse investeerders het land hebben uitgezet. Het miljarden kostende gasveld, en Rusland’s politiek om alle buitenlandse gasbedrijven het land uit te zetten om de gasproductie te nationaliseren, begint daarmee een strategische misser van enorme omvang te worden.
    

Bron(nen):   Newsweek