ADHD komt ook voor bij ouderen

Bijna 3% van de 60-plussers lijdt aan ADHD. Dat blijkt uit het onderzoek van Marieke Michielsen, waarmee ze op 16 november promoveert aan de VU.

ADHD begint tijdens de kindertijd. Naar schatting 5% van de Nederlandse kinderen lijdt aan deze stoornis. Het is al langer bekend dat ADHD bij een groot deel van deze kinderen voortduurt tijdens de volwassenheid. Tot nu toe was er echter nog niet veel onderzoek gedaan naar het voorkomen van de stoornis op oudere leeftijd.

Ouderen met ADHD hebben meer last hebben van eenzaamheid, depressiviteit en angstklachten dan ouderen zonder ADHD, zo blijkt uit het onderzoek. Verder zijn ouderen met ADHD vaker gescheiden zijn en hebben ze vaker een lager inkomen. Toch geven de meeste 60-plussers aan dat zij de negatieve gevolgen van ADHD op hogere leeftijd steeds minder storend vinden, omdat onder andere de druk van werk en gezinsleven is weggevallen.

Een aantal van deze ouderen hebben al in hun kindertijd of jongvolwassenheid de diagnose gekregen. Soms wordt de diagnose pas op hogere leeftijd gesteld. ‘Mensen zoeken vaak pas hulp als een (klein)kind de diagnose gekregen heeft. Het zit nogal eens in de familie’, gaf ouderenpsychiater Rob Kok van psychiatrisch centrum Parnassia in Den Haag al eerder aan.

Ouderen kunnen ook behandeld worden met medicijnen, naast cognitieve gedragstherapie om beter met de klachten om te kunnen gaan. Soms is het echter al voldoende om te weten wat er aan de hand is. Veel puzzelstukjes vallen dan eindelijk op hun plaats.

 

Bron(nen):   VUmc  Gezondheidsnet    

10 Reacties Doe mee met de discussie →


  • Blargh

    5% kids en bijna 3% ouderen, wat gebeurt er onderweg?

    • W.D.Hoffmann

      Ik ben een 65-jarige adhd-er. Diagnose werd gesteld toen ik 52 was. Drie van mijn 4 kinderen hebben adhd.

      De onjuistheden in dit artikel:
      1) Het treft 5% van de bevolking, jong of oud en het gaat niet over

      2) ADHD begint niet in de kindertijd, maar al in de baarmoeder, het is genetisch
      3) Niet alleen ouderen, maar alle ADHD-ers lijden aan eenzaamheid, depressiviteit en angsten
      4) Scheiding en lage inkomsten treffen niet alleen de ouderen maar alle ADHD-ers
      5) 97% van de ADHD-ers heeft het van vader en/of moeder, slechts 3% is niet genetisch bepaald, ¨Het zit nogal eens in de familie¨ is dus een misleidende uitspraak van Rob Kok
      6) De omgeving van ADHD-ers moet leren om er mee om te gaan; de ADHD-er zelf heeft door schade en schande al geleerd om bepaalde situaties uit de weg te gaan. Iemand die een been kwijt raakt, moet leren om daar mee om te gaan. Een ADHD-er is geboren zoals hij is, dus daar moeten de ¨neuro-normale¨ mensen mee leren omgaan.

      Het is nogal wat, 6 fouten in een stukje van 18 regels

      • Blargh

        “1) Het treft 5% van de bevolking, jong of oud en het gaat niet over”
        My point exactly. Het wordt wel minder , je leert het kanaliseren.

        “3) Niet alleen ouderen, maar alle ADHD-ers lijden aan eenzaamheid, depressiviteit en angsten”

        Nog nooit ervaren, ik kan goed relativeren. Ook niet adhd’ers kunnen aan bovenstaande lijden, scheiden of zijn einzelganger.
        Beter dat dan samenhokken tegen je zin 😉

        • W.D.Hoffmann

          Ik spreek uit ervaring en heb mijn hele leven last gehad van eenzaamheid, depressies en angsten. En natuurlijk is dat niet exclusief voor ADHD-ers

          • Jaap Aap

            Met respect W.D.Hoffmann, omdat je ervaring hebt maakt het je nog geen deskundige. Alleen op het gebied van jezelf en het effect van ADHD op jou.

            Het laatste woord over ADHD is nog lang niet geschreven of gezegd. Er zijn nog altijd veel uiteenlopende, goed onderbouwde maar ook tegengestelde meningen. Ik zou dan ook wat voorzichtiger zijn met absolute uitspraken als “6 fouten in een stukje van 18 regels”.

          • W.D.Hoffmann

            Hallo Jaap,
            Als mensen beginnen met de woorden “Met respect” volgt er meestal iets waar maar weinig respect uit blijkt. In mijn perceptie is dat bij jouw reactie ook het geval.

            Je trekt mijn woorden in twijfel, zonder daarbij enige onderbouwing te geven. Je schopt open deuren in:

            – Lang niet alles is over ADHD gezegd en geschreven;
            – Er zijn veel tegengestelde meningen.

            Waarom zou ik voorzichtig moeten zijn als ik uit ervaring spreek, of schrijf in dit geval?

            Ik denk dat jij voorzichtig moet zijn, als je een ervaringsdeskundige ongefundeerd op de korrel neemt

          • Jaap Aap

            Je mag mijn “respect” in twijfel trekken maar dat is dan slechts jouw misplaatste perceptie.

            Ik trek jouw ervaringen absoluut NIET in twijfel maar plaats er slechts de kanttekening bij dat jouw ervaringen anders zijn dan van anderen. Net als bij elke conditie ervaart bijna iedereen eenzelfde conditie anders.

            Dus tenzij je jouw conclusies niet uitsluitend baseert op je eigen ervaring en waarnemingen maar op een aanzienlijk breder onderzoek, handhaaf ik mijn kanttekeningen. Je hoeft inderdaad niet voorzichtig te zijn met je observaties gebaseerd op je eigen conditie maar je spreekt niet namens alle patiënten doch slechts jezelf en mogelijk een klein aantal anderen in je omgeving.

            Wat betreft “op de korrel nemen” kan ik slechts concluderen dat je wat (te) lange tenen hebt…

          • Blargh

            héél lange tenen, vast ADHD of zo 😀

          • Blargh

            “e trekt mijn woorden in twijfel, zonder daarbij enige onderbouwing te geven. ”
            Neen dat doet hij NIET.
            Hij zegt enkel correct dat jouw ervaringen NIET representatief zijn voor ALLE ADHD’ers. En ik ben daar het bewijs van.

          • Blargh

            Iemands ervaring is niet representatief voor anderen. Jij zou bv een uitzondering kunnen zijn