Een Oldebarneveldt is Geert Wilders niet

Graag had ik deze week over het eigenaardige fenomeen geschreven dat vrouwen de laatste tijd allemaal op hoge hakken lopen. Het is niet zoiets als rokjesdag, eerder het tegendeel. Bij rokjesdag, een geliefd onderwerp van mijn collega wijlen Martin Bril, is sprake van een bevrijding. Vrouwen gooien al die strak zittende broeken weg en laten wind, lucht en zon verder het werk doen. In het begin is het nog even koud aan de blote benen. De kleine haartjes gaan overeind staan, maar naarmate de zomer nadert, gaat de vrouw zich één voelen met de natuur, iets waarvan een oplettende man mee kan profiteren.

De hoge hak daarentegen verbeeldt in niets de vrijheid. Hoge hakken lijken vooral zelfgekozen martelwerktuigen. Maar weinig vrouwen kunnen zich op hoge hakken elegant en natuurlijk bewegen. Bij veel vrouwen is het een voortdurende strijd om het evenwicht te bewaren, waarbij je er dan ook nog voor moet zorgen dat je er niet bespottelijk uitziet. De hoge hak verlengt het been en stelt de vrouw in staat boven de man uit te reiken. Dat is ook het einddoel van de emancipatie.

Lees verder in de Volkskrant.

Bron(nen):   de Volkskrant