Hoe vaker je trouwt, hoe groter de kans op nóg een echtscheiding

Trouwen – scheiden – hertrouwen. En dan? Weer scheiden? Ja, die kans is groot. Nog erger: Hoe vaker je hertrouwt hoe groter de kans wordt dat je huwelijk wéér op een scheiding uitloopt. Dit blijkt uit cijfers uit de VS.

Voor eerste huwelijken is het percentage scheidingen al hoog (40 tot 50 procdent). Voor tweede huwelijken stijgt dit naar ruim 60 procent en voor derde huwelijken naar meer dan 70 procent. En die tweede en derde huwelijken duren doorgaans ook nog eens korter dan het eerste.

Bij veel activiteiten in  het leven geldt dat je er beter in wordt naarmate je het vaker doet. Met trouwen geldt het omgekeerde. Wat een narigheid.

Verklaring: De ex-echtelieden leren niet van hun mislukkig(en). Ze denken elke keer weer dat het niet aan henzelf lag maar aan de ander. Dat kun je lang volhouden… Maar je optimistische zelfbeeld haalt je op den duur in: Je kans op een geslaagd huwelijk wordt steeds kleiner. Mensen geven niet gauw toe dat ze misschien helemaal niet geschikt zijn voor een langdurige vaste relatie.

 

 

Bron(nen):   HuffPost  SmartMarriages.com  WSJ  

2 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. rearden

    “Met trouwen geldt het omgekeerde”: dat hoeft niet, het kan ook betekenen dat sommige mensen nu eenmaal de vaardigheid missen om een goed huwelijk in stand te houden, al is het alleen maar al doordat ze systematisch de voor hen verkeerde partner kiezen. Hoe vaker zo’n huwelijk stukloopt, des te meer aanwijzingen dat ze het verkeerd doen. De kans dat zo’n huwelijk misloopt is dan bijvoorbeeld constant 90%. Hoe meer echtscheidingen bij personen in een bepaalde populatie, des te groter wordt de bijdrage van zulke systematisch mislukkende personen tot het gemiddelde (eerst heb je ook de pechgevallen, maar bij een toenemend aantal echtscheidingen steeds meer de systematisch mislukkenden), dus over een hele populatie zal de kans op een mislukking toenemen met het aantal echtscheidingen per persoon. Dus niet omdat ze het steeds slechter gaan doen, maar omdat het percentage systematisch mislukkenden steeds groter wordt.

    • John

      Er is nog het gegeven dat het voor een grote groep mensen zo is dat ze voor een partner kiezen die op de ouder lijkt: Mannen worden verliefd op de jonge kopie van hun moeder, vrouwen op de jonge kopie van hun vader. Op de positieve eigenschappen van hen. Maar de negatieve krijgen ze erbij en die zijn bij een partner minder gemakkelijk te ontzien dan in de onvoorwaardelijke sympathie voor ouders in de kindertijd. De ogen gaan open en de romantiek verdwijnt. Vervolgens treedt het versterkend effect op, doordat bij de gescheidenen niet langer het percentage succesvollen matigend meetelt. Gunstig lijkt het om een zwaar contract als een huwelijk aan te gaan met iemand van een totaal ander karakter en een verfrissende nieuwe kijk op het leven vergeleken met wat bekend is van de ouders.

      (in antwoord op rearden)

Reacties niet toegestaan