‘Hij veranderde. We waren bijna gescheiden. Toen deed hij een bloedtest’

Lizze Mettler was getrouwd met een aardige, optimistische empathische man. Maar langzaam maar zeker veranderde er iets. Hij werd nukkig en negatief. Geen optimist meer, maar een somberaar.

Ze probeerden hun huwelijk te redden. Met therapie, met een reis naar Europa, met andere voedsel, met minder TV. Maar niks hielp.

En toen was er dat bloedonderzoek.

Een routinebloedonderzoek liet zoveel calcium in het bloed van haar man zien dat zijn arts aannam dat er iets fout was. Na meer tests was de diagnose hyperparathyreoïdie gesteld. Simpel gezegd, een van de vier klieren ter grootte van een rijstkorrel in de buurt van zijn schildklier, in zijn nek, was overactief. Het was zo groot geworden als een kauwgombal en zorgde voor veel te veel calcium. Een overactieve bijschildklier is zeldzaam en is eenvoudig te genezen door de klier chirurgie operatief te verwijderen.

De endocrinologe legde uit dat hyperparathyreoïdie geleidelijk opkomt dat hij zich misschien niet heeft gerealiseerd hoe slecht hij zich voelde. Soms geeft hyperparathyreoïdie klachten, zoals vermoeidheid, dorst, misselijkheid, verwardheid, depressie of somberheid. Terwijl ik over de ziekte las, begon ik de puntjes te verbinden.

Haar man werd weer aardig, optimistisch en empathisch. En ze leven sindsdien weer gelukkig en misschien ook wel lang

Bron(nen):   Elle VS