Bush heeft het gedaan

Wilt u ook weleens lachen? Gewoon even ongecompliceerd plezier hebben op deze verder niet zo bijster mooie dag? Lees dan bijgaand artikel in The Wall Street Journal van de hand van Anthony Paletta.
Paletta viel iets bijzonders op: tot voor kort haalden kunstcritici er, als ze ‘de moderne tijd’ beschreven in een boek- of filmkritiek, vaak toenmalig president Bush bij om aan te duiden in wat voor een verschrikkelijke tijd we leefden. Het leven was niet te harden en dat kwam allemaal van die duivelse president van de VS. 
Hij illustreert dit prachtig aan de hand van de bekende Amerikaanse schrijver Cormac McCarthy en diens roman The Road, waarin Amerika wordt getroffen door een niet nader genoemde catastrofe. 
Toen het boek verscheen, leidde dat tot menige boekkritiek (in 2006/2007) waarin de criticus verband legde tussen de onbehaaglijke sfeer van het boek en het regime van George W. Bush die zelf trouwens – het zij maar even vermeld – in dit hele boekwerk niet genoemd wordt.
Nu is er een film gemaakt naar aanleiding van The Road, alleen: Bush zit niet langer in het Witte Huis. In allerlei filmrecensies (deels in dezelfde kranten die Bush er eerder bij het bespreken van het boek The Road met de haren bijsleepten) is nu geen spoor meer te bekennen van Bush’ aandeel in ‘s lands misere.
Paletta betoogt dat 8 jaar lang menig kunstcriticus  president Bush verbond aan allerlei zaken waar de president helemaal niets mee van doen heeft gehad. Wat voor deze scribenten geen reden was om de voormalige president niet steeds opnieuw van stal te halen. 
Zo’n artikel bevestigt waar je altijd al bang voor was: (ook) in de wereld van de letteren is de groepsdwang verstikkend. En is het hebben van een eigen oordeel een zeldzaamheid.

Bron(nen):   The Wall Street Journal