So viel Oranje war nie im deutschen Fußball

Het was al vele jaren geleden dat nogal wat Nederlandse strijders naar het Oostfront trokken, en inmiddels is dat opnieuw het geval. Terwijl het Duits van Louis van Gaal steeds beter wordt, stromen de voetballers toe die wekelijks strijd leveren op de Duitse voetbalvelden en dat doen ze doorgaans niet in een figurantenrol.
Bij HSV in Hamburg hebben weliswaar de trainers Stevens en Jol hun hielen gelicht en zochten spelers als Van der Vaart, De Jong en Boularez hun heil elders, maar daar staan inmiddels Joris Mathijsen, Eljero Elia en Ruud van Nistelrooy op het veld en zelfs als de laatste even is uitgeschakeld, zoals eerder deze week, wordt PSV zonder veel moeite door HSV uit het Europese voetbaltoernooi gewipt.
Intussen heeft Bayern Muenchen zich weer hersteld van een langdurige inzinking en daar zien we de vieze schopper Van Bommel in een heldenrol, terwijl het raspaard Arjen Robben uit Bedum de show steelt. Met de trotse Van Gaal langs de lijn. 
De Frankfurter Allgemeine Zeitung constateert tevreden dat de tijden voorbij zijn dat de onbehouwen Ronald Koeman zijn achterste afveegde met een Duits voetbalshirt (1988) en dat Frank Rijkaard Rudi Völler in het gezicht spoog (1990). Eindelijk lijkt de strijdbijl begraven of op z’n minst doen de Nederlanders alsof ze het – in ruil voor vele miljoenen – naar hun zin hebben in het Grootduitse Rijk.
Hoe dat allemaal kan? Daarvoor klopt de krant toch even aan bij de grote Van Gaal en voor de wondertrainer is dit alles uiteraard geen raadsel. In Louis’ woorden: "Da stecke eine Politik, eine Philosophie dahinter.“ 
Dus het is allemaal zo klaar als een klont, al is Welngelichte Kringen niet bij machte die filosofie hier na te vertellen.

Bron(nen):   Frankfurter Allgemeine Zeitung