Internet kan me gestolen worden

James Sturm is bijna 45, heeft 2 kinderen, schreef enkele boeken, woont in een klein dorp in Vermont en hij heeft het wel gehad met internet. 
Op zeker moment kreeg hij het gevoel dat de tijd dringt, het idee ‘dat alles zo snel gaat’ is weliswaar een cliché, maar dat neemt niet weg dat de waarheid van deze mededeling tot hem doordrong. De vraag was daarbij: klopt dat wel? Gaat alles inderdaad steeds sneller op een bepaalde leeftijd of heeft dat vooral te maken met hoe je je leven inricht? 
En zou dat haastige gevoel ook te maken kunnen hebben met het feit dat je zoveel tijd online bent? Want hoe gaat zoiets vaak: je besluit nog even een mailtje te sturen en voor je er erg in hebt is er zo weer een uur voorbij – achter de computer.
Het heeft iets sinisters: je loopt weg van je computer en voor je het weet zit je er alweer achter. Sturm bedacht allerlei taktieken om zichzelf onder controle te houden en meer de baas te zijn over hoe hij zijn tijd gebruikte, maar een succes werd dat niet. Het aantal uren dat hij naar filmpjes op YouTube zat te kijken, nam alleen maar toe.
Op Slate staat zijn relaas over de moeizame strijd om baas te zijn over je eigen tijd en je leven niet te laten dicteren door het beeldscherm – wie weet herkent u er iets van als u het leest. 

Bron(nen):   Slate