La risée du monde

Alles wat lelijk is, wordt nu geroepen over het Franse voetbalelftal. De grote liefde die eertijds bestond tussen de Franse bevolking en Les Bleus behoort volledig tot het verleden. Met het wegsturen van sterspeler, nou ja sterspeler… niemand raakt een bal en van voetballen komt helemaal niets… Maar als gezegd: met het wegsturen van Nicolas Anelka is de zaak niet opgelost, maar blijkt hier slechts een topje van de ijsberg zichtbaar te worden. En wordt toeschouwers een blik gegund op volstrekt zieke verhoudingen. 
Pitoyable… honteux… scandaleux… in de Franse media draait men er niet langer omheen: Franse voetballers zijn onuitstaanbaar. Slecht in het veld en arrogant erbuiten. De multimiljonairs gedragen zich op een manier die schandalig is en die heel Frankrijk besmeurt. ‘La France est la risée du monde.’ 
Wie hiervan de schuld is, daarover verschillen de commentatoren nog van mening: de spelers zelf, de trainers, de leiding van de Franse voetbalbond. Deze laatste organisatie, FFF geheten,  wordt al aangeduid als: France Foot Fric (fric is een plat woord voor geld). 
Is er ook een moraal? Heel in de verte zie je de kredietcrisis al doorschemeren, en net als bij bankiers heeft het bederf bij de voetballers toegeslagen, omdat ze zo verschrikkelijk hebzuchtig zijn.
Op de foto: bondscoach Domenech met Anelka.

De 2de link verwijst naar een kort artikel in Libération waarin de meest ordinaire voetballers en hun botte uitspraken op een rijtje staan. Met een eervolle vermelding van Edgar Davids.

Bron(nen):   Libération  Schelden