Publiekslieveling Mona Keijzer mag blij zijn dat ze verloor

CDA blijft saai en consistent

De CDA-leden hebben een naar hedendaagse begrippen onverwacht staaltje daadkracht aan de dag gelegd. Reeds na een stemronde koos 51 procent voor Sybrand van Haersma Buma als de oude nieuwe leider.

Mona Keijzer, de publiekslieveling van de laatste anderhalve week, dolf daarmee het onderspit, al kun je beter zeggen dat zij als 'nummer twee' (score van 26 procent) verwachtingen heeft gewekt die ze nu mag waarmaken.

Gelukkig voor haar heeft ze niet gewonnen, want alle media die haar de afgelopen tien dagen op een voetstuk hebben geplaatst, zouden in de rij hebben gestaan om haar weer af te branden. Ze is tenslotte van het CDA. Je moet een bord voor je kop hebben, of een Henk Bleker zijn, om daartegen te zijn opgewassen.

Ondertussen mag Nederland blij zijn dat de CDA-leden in meerderheid voor saai en degelijk zijn gegaan. Het zou wat zijn als ook het CDA met de huidige mediagekte was meegegaan. Dan hadden de christendemocraten (oude slogan: we run this country) van hun eigen leiderschapsverkiezing een reclame voor monatoetjes gemaakt. Zover is het nog niet.

Er is nog één partij in Nederland die niet voor het nieuwe, het spannende en het onbekende gaat, maar voor het beproefde, het betrouwbare en het 'u weet waar wij staan'. In het midden dus, nu met Sybrand van Haersma Buma als as.

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat Van Haersma Buma een stemmenkanon wordt, of niet door onze nationale grappenmakers zal worden verguisd en bespot. Dat laatste is zelfs trademark CDA. Daar moet de nieuwe CDA-lijsttrekker tegen kunnen, ze buigen daar niet naar links en niet naar rechts, en dus ook niet naar de media.

Wat voor rare dingen dat CDA verder ook gaat doen, en die 'Kunduz-coalitie' is een heel raar ding dat een onhoudbaar gelegenheidsakkoord heeft gebaard, dat is iets om de christendemocraten dankbaar voor te zijn. In het huidige op drift geraakte Nederland getuigt het (bijna) van durf en non-conformisme om niet af te wijken en saai en degelijk te willen zijn.

Dirk-Jan van Baar