Moeten centrale bankiers los van de politiek?

Het politieke leven zit vol gewoontes en zekerheden, maar wellicht kan de recente crisis worden aangegrepen om eens te kijken wat best zou mogen veranderen, zo schrijft Clive Crook vandaag in de Financial Times.
Centrale banken worden aangestuurd door de politiek maar is dat wel zo wenselijk? Zeker, ze hebben een autonome status, worden geacht dat te doen wat goed is voor de economie en daarbij oog te hebben voor de lange termijn. 
Maar wat gebeurt er als de paniek toeslaat? Dan gaan politiek en centrale bank teveel in elkaars vaarwater zitten. Neem het inflatiespook. Op korte termijn kan hoge inflatie tot meer werkgelegenheid leiden, dus politici  – met 1 oog gericht op de eerstvolgende verkiezingen – zouden daar weleens voor kunnen zijn. Maar op lange termijn leidt inflatie niet tot meer werk, dus de centrale bank zou zich dienen te verzetten tegen iedere maatregel die tot inflatie leidt.
Ook voor monetaire politiek geldt: de belangen van politici zijn (juist in tijden van crisis) anders dan de belangen van centrale bankiers. Gevolg: er wordt getornd aan de gezaghebbende en ‘onafhankelijke’ positie van de centrale banken. 
Reden, zo meent de FT, de centrale banken ‘te bevrijden’ van de politiek.

Bron(nen):   Financial Times