Sarkozy rekent af

Wie het tegen Nicolas Sarkozy opneemt, moet wel weten waar hij aan begint. Al jarenlang was de kleine Fransman een geducht tegenstander, maar sinds hij president is, geldt dat in het bijzonder. Dat zal Dominique de Villepin (links op de foto) de komende weken allemaal ondervinden.
Even terug in de tijd.
Van 1995 tot 2007 was Jacques Chirac president en op enig moment ging hij zich om zijn opvolging bekommeren. Een ding was al snel duidelijk: Sarkozy mocht in geen geval president worden, want die was hem eerder ontrouw geweest door over te lopen naar een andere rechtse presidentskandidaat (Edouard Balladur) en de straf hiervoor zou nimmer verjaren.
Chirac ondernam hiertoe meerder stappen. Hij benoemde Dominique de Villepin tot premier (een functie die Sarkoz eigenlijk toekwam) en gaf de kleine Nicolas enkele keren een moeilijk ministerie om te leiden in de hoop dat deze zo ten onder zou gaan.
Bovendien werd er (vermoedelijk) een smerig zaakje opgezet om Sarkozy met schande te overladen, een zaak die inmiddels de ‘Clearstream-affaire’ heet. Jammer alleen voor het koppel Chirac/Villepin dat Sarkozy zich niet liet inpakken, dat hij toch president is geworden én dat hij -wraakzuchtig als hij is – nu met de afrekening komt.
De affaire begon met de beschuldiging van een anonieme brievenschrijver, in juni 2004, dat prominenten uit politiek en bedrijfsleven geheime witwastransacties in het buitenland zouden laten verlopen via de Luxemburgse Bank Clearstream. Het zou gaan om onder anderen Sarkozy.
De beschuldigingen bleken al snel vals. In september 2004 leidde dat tot een gerechtelijk onderzoek over de vraag: wie was de corbeau, de valse klokkenluider – en vooral: wat waren zijn motieven?
Sindsdien heeft de affaire-Clearstream zijn politieke lading gekregen. Voor Franse media is het een publiek geheim dat Sarkozy zijn rivaal Villepin verwijt er de hand in te hebben gehad dat de verdenkingen tegen hem naar buiten kwamen.
De komende maand heeft Villepin (55) voor de rechter uit te leggen hoe de vork precies in de steel zit. Chirac was ook opgeroepen voor een getuigeverhoor, maar die weigert te verschijnen. Villepin mag het vieze werk dus op zijn eentje opknappen. 
De verwachting is dat Villepin zijn huid niet zal weten te redden. En dat vanuit het Elysée met zeer veel belangstelling – en ook met hoongelach – de verwikkelingen in de rechtszaal zullen worden gevolgd.

Bron(nen):   The Times  The New York Times