Mensenrechten interesseren hem niet

Als volgende maand herdacht wordt dat de Berlijnse Muur 20 jaar geleden is omgegaan, zal Barack Obama niet bij de festiviteiten aanwezig zijn. Afgezegd, want verhinderd.
Wel was Obama in 2008 in Berlijn  – toen nog als kandidaat-president – om zijn massa-publiek  te herinneren aan het grote moment dat de Koude Oorlog ten eind was gekomen, en dat ook mensen als zijn vader (en anderen op allerlei plekken op de wereld) begrepen dat een nieuw tijdperk van vrijheid was aangebroken. Op zijn eigen onnavolgbare wijze bracht Obama dit gevoel destijds in Berlijn onder woorden.
Ja, dat was mooi gezegd, meent ook The Wall Street Journal, maar wat is eigenlijk Obama’s record als het om mensenrechten gaat?
China: minister Clinton (Buitenlandse Zaken) arriveerde in februari in Beijing. Grote onderwerpen als economische crisis, klimaatsverandering en veiligheidsvraagstukken stonden op de agenda, maar mensenrechten waren bepaald geen hoofdzaak. En vorige maand weigerde Obama de Dalai Lama te ontmoeten – bang als hij is dat dit de verhouding met China verstoort. Verder worden Chinese voorvechters van meer vrijheid bij voorkeur door de VS gemeden.
Soedan: kandidaat-Obama riep op tot meer pressie op de Soedanese regering, eventueel met hulp van de VN. Maar president Obama legt het genocide-bewind van Omar Bashir geen strobreed in de weg.
Iran: toen de volksopstand in juni j.l. aanzwol na verkiezingsfraude, hield Obama zijn mond stijf dicht. Sindsdien houdt de Amerikaanse overheid gepaste afstand van allerlei Iraanse mensenrechtenorganisaties.
Birma: na een aanvankelijke politiek van sancties, is de Obama-regering nu in milder vaarwater beland. ‘Engagement’ is het nieuwe toverwoord en de bloeddorstige junta van Birma wordt niet langer een strobreed in de weg gelegd.
Conclusie: blijkbaar leeft in het Witte Huis de gedachte dat mensenrechten haaks staan op de Amerikaanse belangen in de wereld; en dat protesten tegen dictators en andere bloeddorstige leiders daarom moeten worden ingeslikt.
The Wall Street Journal weet niet goed of je die houding cynisch moet noemen, of gewoon stom.

Bron(nen):   The Wall Street Journal