Femke for president: Paars+ is opeens ook een optie

Wie aan Paars denkt, denkt aan puinhopen, schrijft NRC Handelsblad. De revolutionaire combinatie van PvdA, VVD en D66, die de confessionele partijen (lees CDA) voor het eerst in de geschiedenis uit de regering hield, kreeg na de euforie uit de eerste jaren een slechte naam in de kiezersrevolte onder leiding van wijlen Pim Fortuyn. Sindsdien is Paars synoniem voor een zelfgenoegzame elite van technocratische bestuurders, de burgers verweesd achterlatend.
Toen Wouter Bos in 2006 als PvdA-lijsttrekker weer naar een coalitie met de VVD zei te verlangen, waren de aanvallen van binnen en buiten de partij zo hard, dat Bos deed alsof hij een grapje had gemaakt.

Toch kan na de Kamerverkiezingen van 9 juni alles weer anders zijn. In het spel ‘Zoek de Kamermeerderheid’ doemt het woord hier en daar weer op. Met een plusje erbij. Want op de robuuste Kamermeerderheden waar de eerste paarse kabinetten op steunden (92 zetels in 1994, 97 in 1998), hoeven PvdA, VVD en D66 volgens de laatste peilingen niet te rekenen. Paars+ dus, waarbij het plusje staat voor GroenLinks. Volgens de laatste peilingen kunnen deze vier partijen samen op nog geen 80 zetels rekenen, maar in deze tijden van politieke fragmentatie is dat al reden voor blijdschap.

Volgens NRC Handelsblad  wordt er volop gepraat over de mogelijkheden. Er openlijk over praten willen ze bij de VVD en GroenLinks niet. Dat is anders bij de D66, de partij die in 1994 het initiatief nam tot het eerste paarse kabinet. Partijleider Alexander Pechtold is enthousiast. „Als de partijen tenminste dezelfde hervormingsgezinde houding opbrengen als de paarse partijen van toen.” Over GroenLinks maakt Pechtold zich geen zorgen: die partij is bereid, weet hij, de hervormingen te steunen die VVD en D66 noodzakelijk achten om de overheidsfinanciën te saneren. De D66-leider maakt zich vooral zorgen over de PvdA. Die liet zich de laatste drie jaar van zijn conservatiefste kant zien, zegt Pechtold.

Bron: NRC Handelsblad, (nog) niet online