De ijzeren dame zetelt tegenwoordig in Berlijn

Opmerkelijke analyse van buitenlandredacteur Ruud Goossens in de Belgische krant De Standaard over de eurosceptische evolutie van de Duitse bondskanselier Merkel. Opmerkelijk, omdat Merkel in Nederland helemaal niet als eurosceptisch wordt gezien, maar in monetaire zaken op de ‘juiste’ Europese lijn zit die ook door Den Haag wordt aangehangen. Nederland houdt vast aan de strikte interpretatie van het Stabiliteits- en Groeipact, een interpretatie die overigens in 2003 door Duitsland zelf onder bondskanselier Schröder is versoepeld en die nu door opvolger Merkel weer is aangetrokken.
In België kijken ze daar anders tegenaan. Daar zien ze de ‘Eiserne Kanzlerin’ Merkel als Frau ‘nein’, en herinneren ze zich het driewerf‘ ‘no, no, no’  van de Iron Lady Margaret Thatcher tegen Europa nog goed. Er heerst enige verbazing over de terughoudende, bijna afwijzende houding die Duitsland tegenover een Europese oplossing voor Griekenland heeft aangenomen, en er bestaat zorg of dit nog wel het oude vertrouwde Duitsland van de overtuigde Europeaan Helmut Kohl is. Duitsland zou een vergelijkbare eurosceptische ontwikkeling doormaken als Nederland, al wordt ook gesteld dat er wel enige economische redenen waren om zich inzake Griekenland ‘hard’ op te stellen.
De Leuvense econoom Paul de Grauwe, die in allerlei Europese kranten vaak als autoriteit wordt opgevoerd, wil daar niks van weten. Voor hem is de Duitse houding louter de verklaren uit de nationalistische stemming waarin het land verkeert. Er wordt verwezen naar de graadmeter van de Duitse onderbuik, Bild, die de ijzeren Angela opriep geen duimbreed toe te geven. Dat voedt de vergelijking met de Britse tabloids, die in de tijd van Thatcher ook al een middelvinger naar Europa staken (‘Up yours Delors’), toen Duitsland nog wel samen met Frankrijk aan de Europese zaak werkte. 
Voor de Belgen is de Europese Unie een zaak van levensbelang, mede omdat het vooruitzicht om ooit in Europa op te gaan ervoor zorgt dat Vlamingen en Walen het nog even met elkaar uithouden en de hoofdstad Brussel hetzelfde blijft. Je zou in België een soort Europa op microniveau kunnen zien, en als Duitsland en Frankrijk met de rug naar elkaar komen te staan, belooft dat ook voor onze zuiderburen weinig goeds. En waar wij in zo’n geval bijna vanzelf voor Duitsland kiezen, raken ze in België van streek (al zijn er ook Vlaamse separatisten, die in het artikel niet aan het woord komen, die er minder moeite mee hebben). Merkel als Duitse Thatcher is voor België (dat precies tussen Duitsland en Engeland, en tussen Frankrijk en Nederland in ligt) een schrikbeeld.

Bron(nen):   De Standaard