Wat Sarkozy allemaal zei

Het Franse weekblad Le Canard enchaîné zit altijd ‘behind closed doors.’ Wat voor de buitenwereld verborgen blijft, ontsnapt niet aan het scherpe oog van dit satirische weekblad, bekend om z’n vele onthullingen.
Aan webjournalistiek doen ze daar niet in Parijs, wie nieuwsgierig is moet gewoon eens per week naar de kiosk en treft daar het 8-pagina dikke krantje aan. 
Deze week heeft de Canard mooie details over het WK. President Sarkozy had heel graag gezien dat de Fransen wereldkampioen voetbal waren geworden, want hij was niet vergeten hoezeer de populariteit van president Chirac er wel bij voer toen les Bleus in 1998 het WK wonnen. Het wangedrag van de Franse spelers in Zuid-Afrika was dus een bittere pil voor hem.
Eerst wist hij zich nog te beheersen, maar toen ‘de hele wereld’ over Frankrijk heen viel, kwam hij naar voren. Volgens hem was voetbal nu ‘politiek’ geworden, want het nationale belang was in het geding. En dus stuurde hij zijn minister van Sportzaken naar Zuid-Afrika om de spelers tot inkeer te brengen. 
Intussen liep de president zelf scheldend door het Elysée. De spelers noemde hij ‘geboefte dat slechts tot kalmte was te manen met een grote berg geld.’ En toen er oproer ontstond in de selectie, omdat 1 speler uit de school was geklapt met de frase van Nicolas Anelka inzake de coach (‘Laat je in je reet naaien, smerig hoerenjong’) concludeerde de president: ‘Wat is dit voor een gangsterbende waar de omerta heerst?’ Ook sprak hij zijn vrees uit dat met het wangedrag van de (overwegend zwarte) spelers het extreem-rechts Front national er zo 5 procent bij kreeg in de polls. 
Verder heeft hij hemel en aarde bewogen dat de brekebeen van zijn kabinet, de staatssecretaris van sportzaken, niet nog een keertje naar Zuid-Afrika zou gaan om daar allerlei ‘problemen’ op te lossen. Want eerder dit toernooi was Rama Yade (zie foto) al ter plekke geweest, had geklaagd dat de spelers in veel te dure hotels zaten, om later het mikpunt van hoon te worden: haar eigen hotel daar in ZuidAfrika was namelijk nog duurder en chiquer…

Bron(nen):   Le Canard enchaîné