Veel Britten hopen dat deze theorie over Cameron en de Brexit klopt

Veel Britten vrezen de toekomst buiten de EU en een aantal heeft al spijt van zijn stem. Maar wellicht is dat niet nodig, want wie durft het fameuze artikel 50 van het Verdrag van Lissabon in werking te stellen? Een Brit schreef enkele dagen geleden een interessant commentaar op de website van The Guardian. Het wordt in Engeland nu massaal gedeeld en besproken. Velen lijken te hopen dat hij het bij het rechte eind heeft.

“Boris Johnson keek sip na de uitslag van het referendum. Dat is omdat hij zich realiseert dat hij heeft verloren”, schreef hij. “Misschien beseffen veel Brexitters het nog niet maar ze hebben verloren en dat is te wijten aan één man: David Cameron. Door af te treden heeft hij de uitslag van het referendum quasi geannuleerd en tegelijkertijd de politieke ambities van Boris Johnson en andere voorstanders van de Brexit in de kiem gesmoord.”

Hij vervolgt: “Tijdens de hele campagne heeft de Britse premier meermaals herhaald dat een keuze voor de Brexit onmiddellijk zou leiden tot de inwerkingtreding van artikel 50 van het Verdrag van Lissabon. Het plaatje was voor iedereen duidelijk: de dag na het referendum zou artikel 50 worden ingeroepen. Maar toen Cameron aankondigde, nadat de uitslag bekend was, dat hij zou aftreden, verliet hij plots dat scenario en zadelde zijn opvolger op met die verantwoordelijkheid.”

“Die dag begonnen ook de gevolgen van een Brexit door te dringen: het Britse pond kreeg klappen, de beurzen kleurden bloedrood, een eventuele Schotse onafhankelijkheid kwam opnieuw op de planning, wat met grenscontroles in Noord-Ierland en Gribraltar, alle wetten die zouden moeten worden herschreven… de lijst groeide in sneltempo aan.”

“Het referendum is niet-bindend. Het parlement is niet verplicht om het advies te volgen. De verkiezing van een nieuwe premier in september bij de Conservatieve partij zal gedomineerd worden door één moeilijke kwestie: zal de pas verkozen partijleider artikel 50 in werking zetten? Wie zal die verantwoordelijkheid op zijn of haar schouders willen dragen?”

“Boris Johnson beseft dit maar al te goed. Hij werd schaakmat gezet door Cameron. Wanneer hij premier wordt en er niet in slaagt om artikel 50 in te roepen, dan is zijn carrière voorbij. Wanneer hij niet meedingt naar het premierschap, dan is zijn carrière even goed ten einde. Wanneer hij wel meedingt en het Verenigd Koninkrijk uit de EU laat stappen, ook dan is het voorbij – Schotland zal de onafhankelijkheid uitroepen, er zal onrust zijn in Noord-Ierland, er komt een recessie en verbroken handelsverdragen. Boris Johnson weet dat.”

“De leiders van de Brexit hebben een uitslag verkregen waar ze niet veel mee kunnen. Het leiderschap van de Conservatieve partij is een vergiftigd geschenk. Toen Boris Johnson zei dat er geen reden was om het artikel 50 direct in werking te laten treden, bedoelde hij eigenlijk ‘nooit’. Toen Michael Gove, de minister van Justitie, het over ‘informele onderhandelingen’ met de EU had, bedoelde hij evenzeer dat hij niet de formele procedure wenste op te starten. Beiden weten ze wat een officiële demarche inhoudt: een onomkeerbare stap die ze niet willen zetten.”

“Al wat ons nu nog rest is iemand die het lef heeft om te zeggen dat de Brexit niet realiseerbaar is zonder enorme schade aan te richten. En David Cameron heeft die last op de schouders gelegd van de leiders van de Brexit-campagne.”

In een toespraak in het House of Commons gisteren heeft David Cameron bevestigd dat Artikel 50 op dit moment nog niet in werking treedt. Daadwerkelijke beslissingen over de Brexit laat hij aan zijn opvolger.

Bron(nen):   Het Laatste Nieuws