Waarom psychiaters niet zeggen dat Donald Trump een zieke geest heeft

Je zou misschien denken dat er voor het eerst een psychiatrische patiënt bijna president van de VS wordt. Maar dat is niet zo. In 1964 was de houwdegen Barry Goldwater de kandidaat van de Republikeinen. Goldwater had het niet zo op mensen die niet blank waren en was van plan lang nucleaire weg een eind te maken aan andere politieke systemen dan dat van zijn eigen land. Het was – net als Trump – een man met angstaanjagende opvattingen en een onherkenbaar temperament.Een Amerikaans blad schreef daarom destijds nieuwsgierig alle 12.000 leden aan va de vereniging van psychologen en psychiaters en vroeg om een diagnose. De meerderheid van de aangeschrevenen wilden geen diagnose stellen van iemand die ze nooit hadden onderzocht. Maar vele antwoorden wel en maakten gedetailleerde analyses van de verwarde geest van Goldwater. Zo waren er die meenden dat de gedwongen zindelijkheidstraining van de kleine Barry hem van slag hadden gebracht.
Goldwater leed een historische nederlaag tegen Lyndon B. Johnson, maat klaagde achteraf wel het blad aan. Hij won en kreeg een schadevergoeding van 75.000 dollar.
Maar bovendien kwam er bij de vereniging van psychologen en psychiaters een richtlijn die heet naar Goldwater. Volgens die Goldwater-regel mogen psychiaters en psychologen sinds 1964 geen diagnoses meer stellen van mensen die ze niet in behandeling hebben.
Dat er iets grondig mis is in de hersenpan van Trump is evident. Dat zijn autoritaire vader er iets mee van doen heeft niet ondenkbaar en dat het erfelijk is zou zo maar kunnen. Maar de Amerikaanse psychiaters zul je er niet over horen.