“Hij wilde de horror voor zijn ex zo groot mogelijk maken”

Alain Remue van de Belgische Cel Vermiste Personen was als deskundige ingeschakeld door de Nederlandse politie. Hij weet dus dingen die de politie nog geheim wil houden. Hij besprak met het AD wat er volgens hem is gebeurd.

De vader schreef een afscheidsbrief aan zijn nieuwe vriendin waarin hij niets zei over de kinderen en maakte toen een tocht die zo lang was dat zoeken onbegonnen werk zou zijn, ‘De kinderen konden dus overal zijn. Onbegonnen zoekwerk,’ zegt Remue tegen het AD. ‘De precieze details moeten nog worden uitgezocht, maar we kunnen er nu toch wel van uitgaan dat hij de kinderen in het holst van de nacht heeft vermoord en ze daarna heeft verstopt in die duiker.’

Hoe de kinderen om het leven zijn gekomen, is nog altijd niet duidelijk. ‘Maar het was blijkbaar de bedoeling van de vader dat de kinderen niet gevonden zouden worden, zelfs niet met infraroodcamera’s, en dat zijn ex in onzekerheid zou blijven leven. Hij wilde de horror voor haar zo groot mogelijk maken. Dieper kun je een moeder niet kwetsen.’

Remue: ‘Zeer onrustwekkend was dat hij in de afscheidsbrief aan zijn vriendin met geen woord repte over zijn twee zoontjes. Alsof ze niet bestonden. Hij vertelde ook niets concreets over zijn zelfmoordplan en zijn motief. Hij liet iedereen in het vage. Zonder dat hij het zelf met zo veel woorden zei, was zijn boodschap: ‘Ik ben dood en de rest moeten jullie maar zelf uitzoeken’.’

 

Bron(nen):   AD      

11 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. Genuine_Defector

    Uiteraard een vreselijk drama. Dat vooropgesteld.

    Maar wat ik niet begrijp zijn de mensen die uit emo-therapie aan iedereen moeten laten weten dat ze aan het zoeken zijn. Ik zag in elk geval een jongeman op de televisie die wel heel hard stond te trappelen om de wereld te laten weten hoe goed hij wel niet bezig was om mee te zoeken. Begrijp me niet verkeerd, met de hulp zelf is niet zo heel veel mis (ik zou er zelf niet aan meewerken verder), maar de ware motieven van sommige zoekers zijn me niet echt duidelijk. Het opkrikken van de eigenwaarde lijkt soms wel belangrijker dan het echte zoeken zelf.

    Daarnaast begrijp ik de (overdreven) aandacht in de pers ook niet helemaal. In alle ochtendkranten wordt de boel weer eens flink geanalyseerd. De Volkskrant bijvoorbeeld trekt een lijn met (gebrek aan) religie en stelt dat we het dan maar in dit soort dingen zoeken om goed en kwaad toch enigszins te onderscheiden. Ik weet niet wat voor pseudo-wetenschapper dat allemaal weer heeft verzonnen achter zijn computertje, maar het is weer eens van een waarde- en nutteloos niveau.

    Maar het allerergst zijn misschien wel de mensen die op tweede pinksterdag naar de vindplaats af reizen om te gaan kijken. Er schijnen zelfs files te zijn ontstaan. Het is aan te raden om de nummerborden van deze mensen te noteren, want er is iets vreselijk mis met zulke idioten. Die moet je in de gaten houden.

    • Erwin

      Ben bang dat dat nog steeds de aard is van veel mensen. Veel mensen doen dingen om zichzelf beter te voelen. Dat kan via collectes maar blijkbaar ook met deze zoekacties. “Kijk eens hoe goed ik ben?”. Aan de andere kant, liever zo dan mensen die apathisch staan te kijken hoe iemand verzuipt in de plomp.

      Wat betreft die ramptoeristen, dat is inderdaad schandalig. Ik snap dat IKEA ook niet het Walhalla is maar het blijft onbegrijpelijk hoe mensen hun Pinksteren in kunnen vullen met het bezoek aan zo’n plek.

      (in antwoord op Genuine_Defector)
      • Karel Kritisch

        Mensen bezoeken ook die plek om medeleven te tonen misschien? Een bloemetje te leggen. Niet dat ik er snel heen zou gaan, maar toch denk ik niet dat het overgrote deel uit sensatiezucht gedreven wordt.

        (in antwoord op Erwin)
    • AT

      De daad van die vader is gruwelijk en triest. Een soort denken van ‘na mij de zondvloed’. Het zijn emoties waar ik me moeilijk iets bij kan voorstellen.

      Het nationale trauma echter verwondert mij ook en diegene die jij een ‘pseudo-wetenschapper’ noemt zou wel eens gelijk kunnen hebben vanachter zijn ‘computertje’. Ik denk inderdaad dat de kern is dat mensen op zoek zijn naar groepsemoties, zowel in blijdschap (Koningsdag) als verdriet (deze jongetjes). Vroeger werd dit gestimuleerd door de kerk. Jij hebt gelijk denk ik wat betreft de hulp, men wil tonen ‘goed’ te zijn, alleen dat maakt je nog niet intrinsiek goed. Maar er zit ook een gevoel van machteloosheid bij lijkt me.

      Het massale zal voor een groot deel door de media-aandacht komen waardoor mensen zich er persoonlijk bij betrokken gaan voelen. Het constant tonen van die foto en noemen van de namen maakt dat die jongetjes ook echt herkenbaar worden. De zaak is zo uitvergroot tot een nationaal trauma. We hebben wel vaker familie drama’s gehad waar minder aandacht aan werd besteed, die zaken kunnen we ons ook niet meer herinneren.

      Na de schietpartij in Newtown was er een psycholoog die zij dat het beste wat je kunt doen is zo min mogelijk aandacht besteden aan dit soort zaken, want aandacht is precies hetgeen waar de daders naar op zoek zijn. Het is nu wachten op de volgende doorgedraaide vader die ten overstaan van heel het land een daad wil stellen.

      (in antwoord op Genuine_Defector)
      • Karel Kritisch

        Ik moet zeggen dat daarbij facebook het empatisch vermogen versterkt. Er werd een oproep geplaatst op FB en iedereen die kinderen heeft kan zich de wanhoop voorstellen van deze moeder. De moeder, vader en de twee vermiste jongens kregen een gezicht. En men ging zich met deze moeder indentificeren. Het deelnemen aan vrijwillige zoektochten gaf veel mensen het gevoel dat zij misschien een verschil konden maken en het gevoel van machteloosheid te breken. Ik denk dat we dit altijd moeten verkiezen boven onverschilligheid. Want zodra een maatschappij zich onverschillig laat over het lot van anderen zijn we veel verder van huis…

        (in antwoord op AT)
        • AT

          Oh absoluut, ook ik verkies een maatschappij waar mensen medeleven tonen boven een apathische. Het ging mij ook niet zozeer over het helpen an sich, het gaat me eerder om de massa emotie en ‘hype’ (dat is niet een gepast woord in deze context) in de media. De oproep van de moeder op FB is begrijpelijk en constructief, maar hoe vervolgens de media er continue mee bezig zijn werkt volgens mij destructief op de lange termijn. Het is namelijk precies de aandacht die de daders zoeken. Daarom vind ik dat terughoudendheid op zijn plaats is. Die terughoudendheid is nog geen onverschilligheid.

          (in antwoord op Karel Kritisch)
    • Karel Kritisch

      Dat zijn veel vragen..Genuine_Defector..
      Naast een empatische motivatie zijn er ook veel mensen die moeite hebben met de apathie van de individualistische samenleving. Iedereen is alleen maar met zichzelf bezig. Mensen hebben behoefte aan saamhorigheid en zingeving. Je kan dat pathetisch vinden maar ik verkies dat toch boven onverschilligheid. In deze zaak was er nog een sprankje hoop en konden vrijwilligers misschien een verschil maken. Ik vind het wel geruststellend en bemoedigend dat onze samenleving alles op alles inzette om deze jongens te vinden. Kosten noch moeite werden gespaard. Door professionals en vrijwilligers. Er zijn ook maatschappijen op deze wereld waar een mensenleven veel minder telt..

      (in antwoord op Genuine_Defector)
  2. uknowme

    Volwassen mensen die elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Ik vraag me continu af hoezeer mensen elkaar moeten kwetsen om op een punt te komen dat je dit soort zaken gaat overwegen….. Gelukkig kan ik me daar niets bij voorstellen

Reacties niet toegestaan