Steeds minder christenen in het Midden-Oosten

De rol die christenen in het Midden-Oosten spelen, wordt steeds kleiner.
Ooit vormden christenen in Libanon een elite. Waren ze van groot belang in de Palestijnse gebieden, waren ze machtig en Egypte en vormden ze de intellectuele bovenlaag in Irak.
Maar nu de paus deze regio bezoekt, is het aantal christenen er aanmerkelijk kleiner geworden als gevolg van politiek geweld, minder economische mogelijkheden en de radicale islam. In Turkije woonden ooit miljoenen christenen, nu nog maar 150.000. In 1948 was een vijfde deel van de bevolking van Jeruzalem christelijk, nu nog twee procent.
In en rond Israel zijn nog altijd talloos veel plekken die verwijzen naar de rol van het christendom in deze regio. Maar dat heeft dan betrekking op het verre verleden, niet op deze tijd. Een Syriër vertelt The New York Times dat ongeloof zijn deel is als hij zegt dat hij christen is. Wat? Arabier en christen tegelijk? Hoe is dat mogelijk? Geweld tegen christenen komt dan ook steeds meer voor.
Waar een opkomende islam en nationalisme hand in hand gaan, is steeds minder plaats voor christenen. Meer en meer wordt het christendom als iets vijandigs gezien, of tenminste als een vreemde cultuur. Ook in een land als Libanon waar nog steeds een kwart van de bevolking christen is.
Hoe de toekomst van christenen eruit ziet? Misschien dat er betere tijden komen, ooit, als de secularisatie van de islam is ingezet.

Bron(nen):   The New York Times