Ook baardmannen gaan soms vreemd

Nederlandse Marokkanen zeggen: ‘ Met hoofddoek, zonder onderbroek.’ Want zo zedelijk zijn alle Marokkanen natuurlijk ook niet, schrijft vandaag de Volkskrant. Veel hoofddoekjes, maar net zoveel lust. Het is als op de Veluwe, veel geloof, maar ook veel zin.
Veel mannen denken ook dat gesluierde meisjes ‘warmer’ zijn dan de anderen. De verklaring: ze zouden gefrustreerder zijn.
En dan zijn er nog de vrouwen die een hoofddoek juist gebruiken om alles te doen wat Allah verboden heeft, als een dekmantel voor daden die in een moslimland als Marokko op afkeuring stuiten.
Zo heeft psychologe Assia Akesbi uit Casablanca een cliënte die overdag met een hoofddoek loopt, maar die ’s nachts blootshoofds naar een discotheek gaat om de klanten te verleiden tot een groter drankgebruik. Het meisje lijdt onder de twee levens die ze leidt. Evengoed kunnen mannen met een lang gewaad en een baard handelen als gewone mannen.
Er zijn er die zeggen dat ze bewust trouwen met een gescheiden vrouw of een prostituee om haar te redden. ‘ Ze willen niet toegeven dat ze die vrouw misschien wel leuk vinden en begeren’, aldus Akesbi.
En ja, er zijn ook baardmannen die vreemdgaan. Maar waarom wordt daarover zo moeilijk gedaan? Akesbi: ‘Wij zwijgen over conflicten, het gebrek, de wanorde van alledag. Omdat dat allemaal buiten de norm is. Als we over de conflicten praten, moeten we ook over de norm praten. En dat is een ontheiliging van de norm. Dat mag niet gebeuren.’ 
Dus weet iedereen in Marokko dat orthodoxe moslims gewone mensen zijn, wordt er soms over gesproken in de privésfeer, maar mag niets daarvan in de openbaarheid komen.
Bij de kleinste dingen kunnen moslims al denken dat ze geen goed gelovige zijn. ‘ Maar dat is niet specifiek voor de islam of voor Marokko’, zegt Akesbi er meteen bij. Ook in het christelijk geloof hebben vrouwen zich eeuwenlang schuldig gevoeld om de blikken van mannen die ze trekken. In de christelijke wereld is dat veranderd, en het is onontkoombaar dat dat ook in de moslimwereld gebeurt. En soms moet je eerst een stap terugdoen voordat er sprake is van vooruitgang.’ 

Bron: de Volkskrant